κήξ
κήξ, the tern
κήξ, κηκός, ἡ,
- a sea-bird, perh. the tern or sea-swallow, ἄντλῳ δʼ ἐνδούπησε πεσοῦσʼ ὡς εἰναλίη κήξ Od. 15.479:—also in the forms καύαξ, = λάρος, Hsch., and καύηξ Hippon. 2 (nisi leg. καύης, q.v.), Antim. Eleg. 6, Euph. 130, Call. Fr. 167, Lyc. 741, AP 7.652 (Leon.); κῆϋξ, Babr. 115.2, Dionys. Av. 2.7.
κήξ, gén. κηκός (ἡ) plongeon ou mouette, oiseau de mer, Od. 15, 479.
Étym. cf. καύηξ et κήϋξ.
κήξ, κηκός, ἡ, ein Meervogel, auch κήϋξ u. καύηξ genannt, Seemöve ; εἰναλίη Od. 15.478, wo die Schol. es durch λάρος u. αἴθυια erklären ; vgl. noch Schol. Ar. Av. 251.
κήξ
ἡ.
Some kind of sea-bird : εἰναλίη κήξ Od. 15.479.
κήξ : (sea-)gull, Od. 9.479†.
κήξ, κηκός, ἡ,
- a sea-bird that dashes into the sea to seize its prey, perh. the tern or gannet, Od.