κίδνημι

[(σ)κιδ-, (σ)κεδ-. = κεδάννυμι.]

(ἐπι-)

In pass., of the dawn, to be spread or shed : ἠὼς ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπʼ αἶαν Od. 8.1, Il. 24.695. Cf. Il. 23.227.