κίων
κίων, a pillar
Could not find κίονος in Logeion dictionaries.
κίονος Noun: common genitive singular of κίων
- pillar, freq. in Od. of roof-pillars, 19.38, al., cf. h.Ap. 8; οἱ κ. οἱ ἐν τῷ Λυκείῳ Pl. Euthd. 303b, cf. SIG 969.10 (Piraeus, iv B.C.), al.; used as a flogging-post, S. Aj. 108, Aeschin. 1.59: prov., ἔσθιʼ ἐλθὼν τοὺς Μεγακλέους κίονας eat the pillars of his hall, for, being a spendthrift, he had nothing else left to give, Ar. Nu. 815.
- 2 of natural objects, [Ἄτλας] ἔχει . . κίονας αὐτὸς μακράς, αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσι Od. 1.53; [Ἄτλας] ἕστηκε κίονʼ (dual) οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς . . ἐρείδων A. Pr. 351; ὁ κ. τοῦ οὐρανοῦ (of Mount Atlas) Hdt. 4.184; κίων οὐρανία, of Aetna, Pi. P. 1.19; for the Pillars of Hercules, v. Ἡράκλειος I.
- II columnar gravestone, AP 7.163 (Leon.): distd.from στήλη, And. 1.38; κ. τετράπλευρος an obelisk, Epigr.Gr. 1061 (Constantinople); any column bearing an inscription, ἀγγράψαι ἐγ κίονα λιθίναν IG l.c. (cf. p.xii); ἔσται ἡ στήλη ἐπὶ τοῦ κείονος ib. 2(2).1368.29 (ii A.D.).
- III uvula, κ. ἀνεσπασμένος Hp. Epid. 1.4.5 [1.26.εʹ], cf. Arist. HA 493a3.
- IV division of the nostrils, cartilage of the nose, Ruf. Onom. 37, Poll. 2.79, 80.
- V kind of meteor, Placit. 3.2.5.
- VI kind of wart, Hp. Nat.Mul. 65, Mul. 2.212 (where κιών, oxyt.). (Cf. Arm. siun ‘pillar’.)
1. zuil, pilaar:
2. anat. huig.
die Säule, der Pfeiler ; bei Hom. bes. die Säulen, welche das Gebälk der Decke des großen Speisesaales tragen, Od. 19.38, an denen die Speerbehälter sind, 1.127, 17.29 ; Od. 22.466 ein Pfeiler im Hofe, von dem aus ein Tau nach der θόλος gezogen wird ; Od. 1.53 die Säulen, welche Erde u. Himmel auseinanderhalten, die Atlas hütet ; vgl. Hes. Th. 729 ; κίονʼ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς ὤμοις ἐρείδων Aesch. Prom. 349 ; Her. 4.184 ; οὐρανία Pind. P. 1.19 ; Ἡρακλέος κίονες N. 3.20, gewöhnlicher στῆλαι genannt ; χρυσέας κίονας ὑποστήσαντες προθύρῳ Ol. 6.2 ; δεθεὶς πρὸς κίονʼ ἑρκείου στέγης Soph. Aj. 108 ; λαΐνοις κίοσιν οἴκων Eur. Herc.Fur. 1038 ; τῶν κιόνων αἱ πολλαί Her. 1.92 ; Plat. Euthyd. 303b u. A.; ein Unterschied zwischen κίων u. στήλη scheint Andoc. 1.38 zu sein : καθέζεσθαι μεταξὺ τοῦ κίονος καὶ τῆς στήλης, ἐφʼ ᾗ ὁ στρατηγός ἐστιν ὁ χαλκοῦς. Doch auch = στήλη, der Leichenstein, Paus. 2.7.3 ; ὑπὸ κίονα κεῖσαι Leon.Tar. 71 (VII.163).
Bei den Aerzten das geschwollene Zäpfchen im Munde, Arist. H.A. 1.11 (vgl. κιονίς); die Scheidewand zwischen den Nasenlöchern, Poll. 2.79, 80.
Bei Plut. placit. phil. 3.2, neben δοκίς, πωγωνίας u. ä., eine Lufterscheinung.
3 pl. aor. κιχάνω.
-ονος, ὁ, ἡ.
A supporting beam, a pillar or column : ἔγχος ἔστησε πρὸς κίονα Od. 1.127 = Od. 17.29, κίονι κεκλιμένη Od. 6.307. Cf. Od. 8.66 = 473, Od. 19.38, Od. 22.176, 193, 466, Od. 23.90, 191.–κίονες μακραί, the pillars supporting the heavens Od. 1.53.
- 1column χρυσέας ὑποστάσαντες εὐτειχεῖ προθύρῳ θαλάμου κίονας O. 6.1 κίων δʼ οὐρανία συνέχει, νιφόεσσʼ Αἴτνα P. 1.19 σὺν ὀρθαῖς κιόνεσσιν δεσποσύναισιν ἐρειδομένα (sc. δρῦς) P. 4.267 ἀβάταν ἅλα κιόνων ὕπερ Ἡρακλέος περᾶν N. 3.21 ἐπικράνοισι γὰρ ἂν κιόνων fr. 6b. d. ἂν δʼ ἐπικράνοις σχέθον πέτραν ἀδαμαντοπέδιλοι κίονες of the pillars supporting Delos fr. 33d. 9. χάλκεοι μὲν τοῖχοι χάλκεαί θʼ ὑπὸ κίονες ἕστασαν Pae. 8.69 met., Ἕκτορα Τροίας ἄμαχον ἀστραβῆ κίονα O. 2.82 τεθμὸς δέ τις ἀθανάτων καὶ τάνδʼ ἁλιερκέα χώραν παντοδαποῖσιν ὑπέστασε ξένοις κίονα δαιμονίαν O. 8.27
- Ia pillar, Lat. columna, Od.: a flogging-post, Soph., Aeschin.; proverb., ἔσθιε τοὺς Μεγακλέους κίονας eat the pillars of his hall, for being a spendthrift, he had nothing else left to give, Ar.
- 2in pl. the pillars guarded by Atlas, which keep heaven and earth asunder, Od.; whereas in Hdt. Mount Atlas is ὁ κίων τοῦ οὐρανοῦ.
- IIa columnar grave-stone, Anth.
-
…θεὰ δʼ ἐν δώματα ναίει, Ἄτλαντος θυγάτηρ ὀλοόφρονος, ὅς τε θαλάσσης πάσης βένθεα οἶδεν, ἔχει δέ τε κίονας αὐτὸς μακράς, αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσιν. τοῦ θυγάτηρ δύστηνον ὀδυρόμενον κατερύκει, αἰεὶ δὲ μαλακοῖσι…
Homer, Odyssey
-
…ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν. οὐ δῆτʼ ἐπεί με καὶ κασιγνήτου τύχαι τείρουσʼ Ἄτλαντος, ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους ἕστηκε κίονʼ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς ὤμοις ἐρείδων, ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον. τὸν γηγενῆ τε Κιλικίων οἰκήτορα ἄντρων ἰδὼν ᾤκτιρα ,…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…κῆρυξ δʼ ἐγγύθεν ἦλθεν ἄγων ἐρίηρον ἀοιδόν, Δημόδοκον λαοῖσι τετιμένον · εἷσε δʼ ἄρʼ αὐτὸν μέσσῳ δαιτυμόνων, πρὸς κίονα μακρὸν ἐρείσας. δὴ τότε κήρυκα προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς, νώτου ἀποπροταμών, ἐπὶ δὲ πλεῖον ἐλέλειπτο, ἀργιόδοντος ὑός…
Homer, Odyssey
-
…γὰρ αὐτὸν οὔ τί πω θέλω. πρὶν ἂν τί δράσῃς ἢ τί κερδάνῃς πλέον ; πρὶν ἂν δεθεὶς πρὸς κίονʼ ἑρκείου στέγης. τί δῆτα τὸν δύστηνον ἐργάσει κακόν ; μάστιγι πρῶτον νῶτα φοινιχθεὶς θάνῃ. μὴ δῆτα τὸν δύστηνον…
Sophocles, Ajax
-
…λάϊνον οὐδόν, ἕζετʼ ἔπειτʼ Ὀδυσῆος ἐναντίη, ἐν πυρὸς αὐγῇ, τοίχου τοῦ ἑτέρου · ὁ δʼ ἄρα πρὸς κίονα μακρὴν ἧστο κάτω ὁρόων, ποτιδέγμενος εἴ τί μιν εἴποι ἰφθίμη παράκοιτις, ἐπεὶ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν. ἡ δʼ ἄνεω…
Homer, Odyssey
-
…κεφαλῇ κατʼ ὀνείδεα χεῦαν μητέρι θʼ ἡμετέρῃ παρά τε μνηστῆρσιν ἴαυον. ὣς ἄρʼ ἔφη, καὶ πεῖσμα νεὸς κυανοπρῴροιο κίονος ἐξάψας μεγάλης περίβαλλε θόλοιο, ὑψόσʼ ἐπεντανύσας, μή τις ποσὶν οὖδας ἵκοιτο. ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἢ κίχλαι…
Homer, Odyssey
-
…ἀκαμάτῃσι χέρεσσιν · ταύτην γάρ οἱ μοῖραν ἐδάσσατο μητίετα Ζεύς. δῆσε δʼ ἀλυκτοπέδῃσι Προμηθέα ποικιλόβουλον δεσμοῖς ἀργαλέοισι μέσον διὰ κίονʼ ἐλάσσας · καί οἱ ἐπʼ αἰετὸν ὦρσε τανύπτερον · αὐτὰρ ὅ γʼ ἧπαρ ἤσθιεν ἀθάνατον, τὸ δʼ ἀέξετο ἶσον…
Hesiod, Theogony
-
…, ἥ ῥα βιόν τʼ ἐχάλασσε καὶ ἐκλήϊσε φαρέτρην, καί οἱ ἀπʼ ἰφθίμων ὤμων χείρεσσιν ἑλοῦσα τόξον ἀνεκρέμασε πρὸς κίονα πατρὸς ἑοῖο πασσάλου ἐκ χρυσέου · τὸν δʼ εἰς θρόνον εἷσεν ἄγουσα. τῷ δʼ ἄρα νέκταρ ἔδωκε πατὴρ δέπαϊ…
NA, Homeric Hymns
-
…τὰ Πενθέως μέλαθρα διατι νάξεται πεσήμασιν. ὁ Διόνυσος ἀνὰ μέλαθρα · σέβετέ νιν. σέβομεν ὤ. εἴδετε λάινα κίοσιν ἔμβολα διάδρομα τάδε ; Βρόμιος ; ὅδʼ ; ἀλα λάζεται στέγας ἔσω. ἅπτε κεραύνιον αἴθοπα λαμπάδα · σύμφλεγε σύμφλεγε…
Euripides, Bacchae
-
…ἕσπετο Παλλὰς Ἀθήνη. οἱ δʼ ὅτε δή ῥʼ ἔντοσθεν ἔσαν δόμου ὑψηλοῖο, ἔγχος μέν ῥʼ ἔστησε φέρων πρὸς κίονα μακρὴν δουροδόκης ἔντοσθεν ἐυξόου, ἔνθα περ ἄλλα ἔγχεʼ Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἵστατο πολλά, αὐτὴν δʼ ἐς θρόνον εἷσεν ἄγων…
Homer, Odyssey