καταθέω
καταθέω, to run down
καταθέω,
- run down, ἀπὸ λόφων Th. 3.97, cf. X. Cyr. 3.2.1; of ships, run into port, εἰς Πειραιᾶ Id. HG 1.1.35.
- II make inroads, εἰς πόλεις ib. 5.2.43: c. acc., κ. χώραν overrun, ravage, Th. 7.27, X. Cyr. 5.4.15; κ. θάλατταν Polyaen. 1.23.1.
- 2 metaph., attack, persecute, Parth. 13.3 cod.; τοὺς τετελευτηκότας Lib. Or. 63.42; esp. in argument, ‘run down’, Pl. Tht. 171c; cf. κατατρέχω: c. gen., treat insultingly, τῆς τοῦ αὐτοκράτορος ἡλικίας Procop. Pers. 1.2.
κατα·θέω (f. καταθεύσομαι)
I descendre en courant, Xén. Cyr. 3, 2, 1 ; ἀπὸ λόφων, Thc. 3, 97, des collines ; particul. t. de mar. venir de la haute mer, aborder : εἰς Πειραιᾶ, Xén. Hell. 1, 1, 35, au Pirée ||
II avec idée d’hostilité, courir contre, c. à d. :
1 faire une incursion contre, acc. : χώραν, Thc. 7, 27, contre un pays, ou εἰς avec l’acc. Xén. Hell. 5, 2, 43 ||
2 poursuivre, acc. Parth. 13 ||
3 fig. serrer de près, presser par des raisonnements, acc. Plat. Theæt. 171c.
1. naar beneden rennen:
2. binnenvallen:
καταθέω, (θέω), herablaufen, -rennen, -stürzen ; ὁπόθεν (τῶν ὀρέων) καταθέοντες ληΐζονται Xen. Cyr. 3.2.1 ; πλοῖα ἐς Πειραιᾶ καταθέοντα, in den Hafen einlaufend, Hell. 1.1.35 ; – τὴν χώραν, Streifzüge durch ein Land machen, auf Streifzügen plündern, Xen. Cyr. 5.4.15, vgl. Mem. 3.5.26, wie Polyaen. 1.23.1 τὴν θάλατταν καταθεῖν, das Meer unsicher machen ; Xen. vbdt es auch mit εἰς τὰς πόλεις, Hell. 5.2.43. – Von Personen, angreifen u. überrennen, im Disputieren, Plat. Theaet. 171c ; verfolgen, Parthen. 13 ; nach Suid. auch c. gen.
καταθέω
fut. -θεύσομαι
- Ito run down, Thuc., Xen.: of ships, to run into port, Xen.
- IIto make inroads, Xen.:—c. acc. to overrun a country, Thuc., Xen.