καταθνητός

καταθνητός, ή, όν,

• mortal, Il. 5.402, h.Ap. 464, etc.: fem., h.Ven. 39, 50.

καταθνητός, = θνητός, sterblich ; οὐ μὲν γάρ τι καταθνητός γʼ ἐτέτυκτο Il. 5.402 ; καταθνητοὶ ἄνθρωποι ; das fem., καταθνητῇσι γυναιξίν, H.h. Ven. 39, 50 ; den falschen Akzent κατάθνητος, Il. 5.901, den Wolf u. Spitzner stehen ließen, hat Bekker berichtigt.

καταθνητός

[κατα- 5 + θνητός.]

Mortal, liable to death: οὔ τι καταθνητὸς τέτυκτο Il. 5.402= 901. Cf. Il. 6.123, Il. 10.440: Od. 3.114, Od. 9.502, Od. 17.587, Od. 19.285, Od. 20.76, Od. 23.126.

καταθνητός : mortal.

καταθνητός κατα-θνητός, ή, όν

• mortal, Il.