καταθορυβέω
καταθορυβέω, to cry down
καταθορῠβέω,
- shout down, ἕως ἂν ἀποστῇ ὁ ἐπιχειρῶν λέγειν καταθορυβηθείς Pl. Prt. 319c:—Act. in Numen. ap. Eus. PE 14.6: also c. acc. cogn., τὴν ἀπὸ ἁμάξης πομπείαν πᾶσαν κ. ibid.
κατα·θορυβέω-ῶ [ῠ]
1 troubler, interrompre par des cris ou du tumulte, Plat. Prot. 319c ||
2 causer un grand trouble, troubler profondément, acc. Numén. (Eus. P.E. 14, 6).
καταθορυβέω, gegen Einen anlärmen, lärmend gegen ihn Etwas vorbringen, Sp.; Schol. Ar. Eq. 1017 erkl. dadurch κατακράζω ; – niederlärmen, durch Lärmen zum Schweigen bringen, ὁ ἐπιχειρῶν λέγειν καταθορυβηθείς Plat. Prot. 319c ; vgl. Poll. 8.154.
καταθορυβέω
fut. ήσω
- to cry down, Plat.