κοπρόω
κοπρόω, befoul with dung
Could not find κεκοπρωμένος in Logeion dictionaries.
κεκοπρωμένος Verb: perfect middle-passive participle masculine nominative singular of κοπρόω
κοπρ-όω, fut. -ώσω Sch. Ar. Pl. 313:—
- befoul with dung, κοπρῶσαι τὸν τρίβωνα Arr. Epict. 4.11.34:—Pass., κεκοπρῶσθαι, -ωμένος, ib. 29, 18.
κοπρόω-ῶ, salir avec du fumier, Arr. Epict. 4, 11, 34.
Étym. κόπρος.
κοπρόω, misten, düngen, Sp., Schol. Ar. Plut. 313 erkl. damit μινθόω. Uebh. besudeln, Arr. Epict. 4.11.18.