κοπρόω

κοπρ-όω, fut. -ώσω Sch. Ar. Pl. 313:—

• befoul with dung, κοπρῶσαι τὸν τρίβωνα Arr. Epict. 4.11.34:—Pass., κεκοπρῶσθαι, -ωμένος, ib. 29, 18.