κλείω
κλείω, κλείω, close, shut (verb)
κλείω2, [Epic, celebrate > κλέω]
κλείω3, [Epic, call > κλέω2]
Could not find κλῄσας in Logeion dictionaries.
κλῄσας Verb: aorist active participle masculine nominative singular, Verb: aorist active participle masculine vocative singular, Verb: aorist active indicative 2nd singular of κλείω
κλῄσας Verb: aorist active participle masculine nominative singular, Verb: aorist active participle masculine vocative singular, Verb: aorist active indicative 2nd singular of κλῄζω
κλείω (A), fut. κλείσω X. An. 4.3.20 (ἀπο-), Him. Or. 22.7; rare fut. κατα-κλιῶ, v. κατακλείω: aor. ἔκλεισα X. An. 7.1.36, Pl. Ep. 348b: pf. κέκλεικα Thphr. Char. 18.4, LXX 1 Ki. 23.20, Luc. Tox. 30: plpf. ἐκεκλείκειν App. Hann. 47:—Med., aor. 1 ἐκλεισάμην (κατ-) X. Cyr. 7.2.5, (ἐγ-) Id. HG 6.5.9:—Pass., fut. κλεισθήσομαι (συγ-) ib. 5.2.19: aor. ἐκλείσθην D. 23.110, etc.: pf. κέκλειμαι (later κέκλεισμαι f.l. in Ar. V. 198) (v. infr.):—Ion. κληΐω (ἀπο-) Hdt. 4.7: aor. ἐκλήῑσα Od. 24.166, (ἐξ-) Hdt. 1.144, Ep. κλήῑσα Od. 19.30; inf. κληῗσαι 21.382:— Med., fut. κληΐσσομαι cj. in Nonn. D. 2.310:—Pass., aor. ἀπ-εκληΐσθην Hdt. 1.165, 3.55, 58: pf. κεκλήϊμαι 2.121.βʹ, cf. 3.117, 7.129 (with vv.ll.): plpf. ἀπ-εκεκλέατο 9.50 codd.:—old Att. κλῄω (also Trag., cf. An.Ox. 1.226), fut. κλῄσω Th. 4.8: aor. ἔκλῃσα E. Or. 1447 (lyr.), Th. 2.4, Pl. R. 560c: pf. κέκλῃκα (ἀπο-) Ar. Av. 1262:—Med., fut. κεκλῄσομαι Id. Lys. 1071: aor. περι-κλῄσασθαι Th. 7.52:—Pass., aor. ἐκλῄσθην (κατ-, ξυν-) Id. 1.117, 4.67, etc.: pf. κέκλῃμαι (v. infr.):— Dor. fut. κλᾳξῶ Theoc. 6.32: aor. ἀπό-κλᾳξον, -κλᾴξας, Id. 15.43, 77, ἔκλᾳξε Cerc. 7.2, cf. κλάκαι (leg. κλᾷσαι) · κλεῖσαι, Hsch.:—Med., impf. κατ-εκλᾴζετο Theoc. 18.5:—Pass., aor. κατ-εκλᾴσθην Id. 7.84, but part. συγκατα-κλαιχθείς Chron.Lind.D. 62: pf. 3 pl. κατα-κέκλᾱνται Epich. 141.—Cf. κλῄζω (B). (κλείς):—
- shut, close, bar, Hom. (only in Od.), κλήϊσεν δὲ θύρας barred the doors, 21.387; ἐκλήϊσεν ὀχῆας shot the bars, so as to close the dooe door, 24.166; κλῄειν πύλας E. HF 997, Pl. R. l.c., etc.; κ. πηκτὰ δωμάτων Ar. Ach. 479; κλεῖδες . ., αἷς τὰς θύρας κλείουσιν Aristopho 7; Ἐτεοκλέους . . κλῄσας στόμα E. Ph. 865; κανθώς Cerc. l.c.; λάρυγγα Gal. 6.65:—Pass., βλέφαρα κέκλῃται S. Fr. 711; ψυχῆς ἀνοῖξαι τὴν κεκλῃμένην πύλην Id. Fr. 393; κεκλειμένης σου τῆς παρρησίας οὐ κιγκλίσιν . ., ἀλλὰ . . ὀφλήμασι D. 25.28.
- 2 shut up, close, block up, Βόσπορον κλῇσαι A. Pers. 723 (troch.); κλῄσειν ταῖς ναυσὶν τοὺς ἔσπλους Th. 4.8:—Pass., Hdt. 2.121.βʹ; τὰ ἐμπόρια κεκλῇσθαι Lys. 22.14; κεκλειμένων τῶν ἐμπορίων D. 2.16.
- II shut in, enclose, πόλιν . . πύργων μηχανῇ κεκλῃμένην A. Supp. 956; cf. κλῄζω (B).
- III confine, πλάστιγξ αὐχένα πώλων ἔκλῃε E. Rh. 304:— Pass., to be confined, χέρας βρόχοισι κεκλῃμένα Id. Andr. 502 (lyr.): metaph., ὅρκοις κεκλῄμεθα Id. Hel. 977.
- 2 deliver bound, τινὰ εἰς τὰς τοῦ βασιλέως χεῖρας LXX 1 Ki. 23.20.
κλείω (B), Ep. for κλέω (A),
- celebrate (q.v.).
κλείω (C), Ep. for κλέω (B), καλέω,
- call (q.v.).
1 κλείω, anc. att. κλῄω (f. κλείσω, ao. ἔκλεισα, pf. κέκλεικα, pl. q. pf. ἐκεκλείκειν ; pass. f. κλεισθήσομαι, ao. ἐκλείσθην, pf. κέκλειμαι ou κέκλεισμαι, pl. q. pf. ἐκεκλείμην)
1 fermer avec une barre, un verrou ou une clef, avec l’acc. de l’objet qu’on ferme : θύρας, Od. 21, 387 ; πύλας, Eur. H.f. 997 ; Plat. Rsp. 560c, fermer une porte ; p. anal. βλέφαρον, Soph. fr. 636 ; στόμα, Eur. Ph. 872 ; Ar. Eq. 1316, fermer la paupière, la bouche ; fig. Dém. 778, 12 ; avec l’acc. de l’objet avec lequel on ferme : ὀχῆας, Od. 24, 166, mettre la barre à une porte ; p. suite, claveter, caler, fixer au moyen d’une clavette, Athénée méc. ||
2 clore, fermer : βόσπορον, Eschl. Pers. 723, un bosphore ||
3 enfermer : πόλιν πύργων μηχανῇ, Eschl. Suppl. 956 ; cf. Anth. 9, 62, une ville d’une enceinte de tours ; χέρας βρόχοισι, Eur. Andr. 503, enfermer les mains dans des liens ; fig. ὅρκοις κεκλῄμεθα, Eur. Hel. 977, nous sommes liés par des serments ||
➳ F. dor. κλαξῶ, Thcr. Idyl. 6, 32. Anc. att. κληΐω, κλῄω ; au 4e siècle av. J.-C. κλείω apparaît dans une inscr. att. κλειομένην, CIA. 2, 1054, 65 (347 av. J.-C.) ; v. Meisterh. p. 28, 3.
Étym. κλείς.
2 κλείω (seul. prés. et impf. act. et prés. pass.)
1 vanter, célébrer : τινά, Od. 1, 338, etc. ; τι, Ar. Pax 779, qqn ou qqe ch. ; au pass. être célébré A. Rh. 1, 238 ||
2 appeler, nommer, Orph. Lith. 193 ; Opp. H. 5, 536 ||
➳ Impf. κλεῖον, Orph. Lith. 193 ; A. Rh. 2, 163.
Étym. cf. κλέω.
1. sluiten, vergrendelen:
2. omsluiten, opsluiten:
2. κλείω ep. voor κλέω.
κλείω ¹, ep. u. ion. κληΐω ; das praes. κληΐζω kommt nicht vor, daher κλῃζομένην Euen. 14 (IX.62) bedenklich ; ein dor. fut. κλαξῶ θύρας oder κλᾳξῶ Theocr. 6.32 ; aor. κληῗσαι, Od. 21.236, 241, ἐκλήϊσεν, 24.166, κλήισεν, 21.387, 389, Wolf überall κληΐσσαι, κλήϊσσεν ; altatt. κλῄω, ἔκλῃον Thuc. 7.59, περικλῄσασθαι 7.52, ξυγκλῃσθῆναι 4.67 ; perf. pass. κέκλεισμαι, bes. Sp., wie Hdn. 8.6.9 ; gew. κέκλειμαι, vgl. B.A. 1020, 1388 ; so ist κεκλειμένων τῶν ἐμπορίων Dem. 2.16 von Bekker aus 2 mss. hergestellt, s. auch unten ; κεκλέατο, Her. 3.58, ἐκέκλειντο, Xen. An. 6.2.8 ; ἐγκεκλεισμένον Soph. Tr. 579;
schließen, verschließen ; Βόσπορον κλεῖσαι (richtiger κλῇσαι) μέγαν Aesch. Pers. 709 ; πόλιν πύργων βαθείᾳ μηχανῇ κεκλειμένην Suppl. 934 ; βλέφαρον κέκλῃταί γʼ ὡς καπηλείου.θύραι Soph. frg. 635 ; κλῄειν πύλας Eur. Herc.Fur. 997 ; χρυσῆ δὲ πλάστιγξ αὐχένα ζυγηφόρον πώλων ἔκλῃε, einzwängen, Rhes. 304 ; auch χέρας βρόχοισι, fesseln, Andr. 603. übertr., ὅρκοις κεκλῄμεθα Hel. 983 ; κλῇε πηκτὰ δωμάτων Ar. Ach. 479 ; κλῇσαι τὰς πύλας, v.l. κλεῖσαι, Plat. Rep. VIII.560c ; στόμα Eur. Phoen. 872, wie Ar. Eq. 1316 ; vgl. Dem. κεκλειμένης σοι τῆς παρρησίας οὐ κιγκλίσιν οὐδὲ θύραις ἀλλὰ ὀφλήμασι 25.28 ; κλῄσειν ἔμελλον τοὺς ἔσπλους ταῖς ναυσίν, die Einfahrt versperren, Thuc. 4.8 ; Sp.
schließen, verschließen ; Βόσπορον κλεῖσαι (richtiger κλῇσαι) μέγαν Aesch. Pers. 709 ; πόλιν πύργων βαθείᾳ μηχανῇ κεκλειμένην Suppl. 934 ; βλέφαρον κέκλῃταί γʼ ὡς καπηλείου.θύραι Soph. frg. 635 ; κλῄειν πύλας Eur. Herc.Fur. 997 ; χρυσῆ δὲ πλάστιγξ αὐχένα ζυγηφόρον πώλων ἔκλῃε, einzwängen, Rhes. 304 ; auch χέρας βρόχοισι, fesseln, Andr. 603. übertr., ὅρκοις κεκλῄμεθα Hel. 983 ; κλῇε πηκτὰ δωμάτων Ar. Ach. 479 ; κλῇσαι τὰς πύλας, v.l. κλεῖσαι, Plat. Rep. VIII.560c ; στόμα Eur. Phoen. 872, wie Ar. Eq. 1316 ; vgl. Dem. κεκλειμένης σοι τῆς παρρησίας οὐ κιγκλίσιν οὐδὲ θύραις ἀλλὰ ὀφλήμασι 25.28 ; κλῄσειν ἔμελλον τοὺς ἔσπλους ταῖς ναυσίν, die Einfahrt versperren, Thuc. 4.8 ; Sp.
κλείω ³, s. κλέω².
κλείω
[κλεϝέω, fr. κλέ(ϝ)ος.]
Also κλέω.
Fut. κλείω Od. 17.418.
2 sing. impf. pass. ἔκλεο (for ἐκλέεο) Il. 24.202. (ἐπι-)
To tell of, sing of, celebrate : ἔργα, τὰ κλείουσιν ἀοιδοί Od. 1.338. Cf. Od. 17.418.
In pass., to be famed or celebrated : ᾗς ἔκλεʼ ἐπʼ ἀνθρώπους (for which) Il. 24.202. Cf. Od. 13.299.
Strong 2808
to shut: θύραν, Mt 6:6; τ. ἄβυσσον, Re 20:3; pass., θύρα, Mt 25:10, Lk 11:7 (pl.), Jo 20:19, 26, Ac 21:30; δεσμωτήριον, Ac 5:23; πυλῶνες, Re 21:25. Metaph., τ. οὐρανόν, Lk 4:25, Ro 11:6; τ. σπλάγχνα, I Jo 3:17; τ. βασιλείαν, Mt 23:14; id. absol., Re 3:7; τ. θύραν, Re 3:8. (Cf. ἀπο-, ἐκ-, κατα-, συν-κλείω.)†
μετὰ τὸ εἰπεῖν τὴν φωταγωγίαν ἄνυξον τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ὄψῃ τὸ φῶς τοῦ λύχνου καμοροειδὲς γινόμενον· εἶτα κλειόμενος λέγε
después de pronunciar la fórmula para captar la luz, abre los ojos y verás que la luz de la lámpara se ha vuelto abovedada, luego cierra los ojos y di
κλείω (1) (root κλυ, κλύω), pass. κλέομαι, ipf. 2 sing. (ἔ)κλεο: celebrate, make famous; pass., Il. 24.202, Od. 13.299.
κλείω (2): see κληίω.
κλείω
- Ito shut, close, bar, κλήισεν δὲ θύρας barred the doors, Od.; ἐκλήισεν ὀχῆας shot the bars, so as to close the door, Od.; κλῄειν στόμα Eur.
- 2to shut up, close, block, Βόσπορον κλήισαι Aesch.; κληίσειν τοὺς ἔσπλους ναυσί Thuc.:—Pass. to be shut up, Hdt.
- IIto confine, Eur.
κλείω
- to celebrate.