πύλη

πύλη [ῠ], ἡ, prop.

• one wing of a pair of double gates, ὀλίγον τι παρακλίναντες τὴν ἑτέρην π. Hdt. 3.156: mostly in pl., gates of a town (whereas θύρα = house-door), Σκαιαὶ π. Il. 3.145, etc.; π. εὖ ἀραρυίας 7.339; πύκα στιβαρῶς ἀραρυίας 12.454; πεπταμένας ἐν χερσὶ π. ἔχετε 21.531; ἄνεσάν τε π. καὶ ἀπῶσαν ὀχῆας ib. 537; π. ἀνοῖξαι A. Ag. 604; π. κλῇσαι Pl. R. 560c (the Art. is freq. omitted even in Prose): pl. of several gates, A. Th. 125; ἐν πύλαις in or at the gates, ib. 160, 213 (both lyr.), al.; πρὸς πύλαις ib. 377, 457; ἐπὶ ταῖς πύλαισιν, οὗ τὸ τάριχος ὤνιον Ar. Eq. 1247.
• • • 2 in Trag. sts. of the house-door, δωμάτων πύλαι A. Ch. 732, cf. 561; γυναικείους π. gate or door leading to the womenʼs apartments, ib. 878; πύλαις διπλαῖς ἐνήλατο S. OT 1261; ἐκτὸς αὐλείων πυλῶν Id. Ant. 18: also in sg., ib. 1186, El. 818; of the door of a tent, Id. Aj. 11; πύλης ἄναξ θυρωρέ Id. Fr. 775.
    • 3 πύλαι Ἀΐδαο the gates of the nether world, periphr. for hell, Il. 5.646, 9.312, Od. 14.156; Ἅιδου πύλαι A. Ag. 1291, cf. Ev.Matt. 16.18, etc.; also σκότου πύλαι E. Hec. 1; νερτέρων π. Id. Hipp. 1447.
    • 4 custom-house, PTeb. 5.34 (ii B.C.); τετελώνηται διὰ πύλης has paid the customs, BGU 1592 (iii A.D.), etc.; τὸ σύμβολον τῆς ἱερᾶς Συηνιτικῆς π. PStrassb. 79.10 (i B.C.); μισθωταὶ ἱερᾶς π. Σοήνης Ostr. 106 (ii A.D.), al., cf. Ostr.Bodl. v C 1 (ii A.D.),
  • II generally, entrance, orifice, ἀμφὶ πύλας ἰσθμοῖο Emp. 100.19; ἀναπεπταμένας ἔχω τῶν ὤτων τὰς π. Ath. 4.169a; πύλας τοῖς ὠσὶν ἐπίθεσθε Pl. Smp. 218b; ἡλίου πύλαι, Pythag. name for the eyes, D.L. 8.29; portal fissure of the liver, π. καὶ δοχαὶ χολῆς E. El. 828, cf. Hp. Epid. 2.4.1, Anat. 1, Pl. Ti. 71c, Arist. HA 496b32, Gal. 15.145; portal vein of the liver, Ruf. Onom. 179, Gal. 2.785,5.542.
  • • • b pl., of the carceres in the circus, Aristid. 1.124J.
      • c metaph., πύλας ὕμνων ἀναπιτνάμεν Pi. O. 6.27; ἐπέων π. B. Fr. 4; ἐν πύλαις γήρως D.C. 57.24, cf. 76.7.
    • 2 entrance into a country through mountains, pass, Hdt. 5.52: hence, Πύλαι, αἱ, the common name for Θερμοπύλαι, the Gates of Greece, Id. 7.201, etc.: of other passes, π. τῆς Κιλικίας καὶ τῆς Συρίας X. An. 1.4.4; αἱ Σύριαι π. ib. 5; αἱ Κάσπιαι π. Str. 11.12.1; π. Λύδιαι Id. 13.1.65; Ἀμανίδες π. Id. 14.5.18, 16.2.8 (αἱ Ἀμανικαὶ καλούμεναι Arr. An. 2.7.1): these passes were sometimes really barred by gates, Hdt. 7.176, cf. 3.117, 5.52, X. l.c.: the Isthmus is called πόντοιο πύλαι, Pi. N. 10.27; Κορίνθου π. Id. O. 9.86; αἱ π. τῆς Πελοποννήσου X. Ages. 2.17; Πέλοπος νάσου θεόδματοι π. B. p.437 J.
    • 3 of narrow straits, by which one enters a broad sea, Πύλαι Γαδειρίδες the Straits of Gibraltar, Pi. Fr. 256; ἐπʼ αὐταῖς στενοπόροις λίμνης π., of the Thracian Bosporus, A. Pr. 729; ἐν πύλαις, of the Euripus, E. IA 803.

πύλη, ἡ, Tür, Tor der Stadt ; Σκαιαὶ πύλαι, Il. 3.145 u. oft ; Δαρδάνιαι, 5.798 ; des Lagers, πύλας ποιήσομεν εὖ ἀραρυίας, 7.339 ; des Hauses u. Zimmers ; bei Hom. u. Hes. nur im plur., wobei vielleicht an Flügeltüren zu denken ist ; ἰθὺς σανίδων, αἵ ῥα πύλας εἴρυντο πύκα στιβαρῶς ἀραρυίας, Il. 12.454, vgl. 18.275, ὑψηλαί τε πύλαι, σανίδες τʼ ἐπὶ τῇς ἀραρυῖαι ; vgl. noch πεπταμένας ἐν χερσὶ πύλας ἔχετε, geöffnet, 21.531 ; ἄνεσάν τε πύλας καὶ ἀπῶσαν ὀχῆας, ib. 537 ; auch οὐρανοῦ, 5.749 ; u. ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν, 9.312, Od. 14.156, d.i. wie der Tod ; πύλας Ἀΐδαο περήσειν, Il. 5.646, ins Reich der Toten eingehen werden ; τὰν Ἀΐδαο πύλαν ἀραξεῖ, Theocr. 2.160 ; Pind. οἰχθεισᾶν πυλᾶν, N. 1.41, u. öfter, immer im plur.; auch übertr., πύλας ὕμνων ἀναπιτνάμεν, Ol. 6.27 ; Aesch. u. Eur. immer im plur., πύλας ἀνοῖξαι, Ag. 590, Spt. oft ; Soph. auch im sing., Aj. 11, κλῇθρʼ ἀνασπάστου πύλης χαλῶσα Ant. 1171, häufiger aber im plur.; auch in Prosa im sing., der eine von zwei Türflügeln, ἑτέρην πύλην παρακλίνας, Her. 3.156 ; κλῄσαντες τὰς τοῦ βασιλικοῦ πύλας, Plat. Rep. VIII.560e ; – auch übertr., πύλας πάνυ μεγάλας τοῖς ὠσὶν ἐπίθεσθε, Symp. 218b ; – ein Teil der Leber, Tim. 71e ; – Paß, im Gebirge, Her. 5.52 ; Xen. An. 1.4.4 ; s. Πύλη ; – überh. Oeffnung, Sp.

πύλη

-ης, ἡ.

• • 1
  • • a

      A gate of a city or other place Il. 2.809, Il. 4.34, Il. 5.466, Il. 6.80, Il. 9.573, Il. 12.175, etc.

    • b

      In pl. of a single gate (as consisting of two wings) : πυλέων ἐξέσσυτο Il. 7.1. Cf. Il. 3.145, Il. 5.646, 749, Il. 8.15, Il. 12.120, Il. 13.124, Il. 22.99, Il. 24.709, etc. : Od. 14.156.

  • 2

    Of the gates of dreams : ἐν ὀνειρείῃσι πύλῃσιν Od. 4.809. Cf. Od. 19.562.

    Of the gates of the sun Od. 24.12.

For Pindar, see also: πύλα

πύλη : gate, gates, always pl., with reference to the two wings. Poetically Ἀίδᾱο (periphrasis for death), οὐρανοῦ, Ὀλύμπου, Ἠελίοιο, ὀνείρειαι, ὀνείρων, Od. 4.809, Od. 19.562, Il. 5.646, Od. 14.156.

πύλη .πψλη, ἡ,

• • Ione wing of a pair of double gates, Hdt.: mostly in pl. the gates of a town, opp. to θύρα (a house-door), Il., Attic
  • • 2in Trag., sometimes, of the house-door.
    • 3Ἀΐδαο πύλαι, periphr. for the nether world, hell, Hom., Aesch., etc.
  • IIgenerally, an entrance, of the liver, π. καὶ δοχαὶ χολῆς the orifice and receptacle of gall, Eur.
  • • 2an entrance into a country through mountains, a mountain-pass, Hdt.: esp. Πύλαι, ῶν, αἱ, the common name for Θερμοπύλαι, the pass round the mountains from Thessaly to Locris, considered the gates of Greece, Hdt.; so, of the pass from Syria into Cilicia, Xen., etc.
    • 3also of narrow straits, by which one enters a broad sea, ἐπʼ αὐταῖς λίμνης π., of the Thracian Bosporus, Aesch.; ἐν πύλαις, of the Euripus, Eur.