κυβιστητήρ
κυβιστητήρ, a tumbler
Could not find κυβιστητῆρας in Logeion dictionaries.
κυβιστητῆρας masculine accusative plural of κυβιστητήρ
κῠβιστ-ητήρ, ῆρος, ὁ,
- tumbler, δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατʼ αὐτοὺς μολπῆς ἐξάρχοντες ἐδίνευον κατὰ μέσσους Il. 18.605, Od. 4.18.
- 2 diver, Il. 16.750.
- 3 one who pitches headlong, E. Ph. 1151.
- II later as Adj., tumbling, κυδοιμός Tryph. 192.
κυβιστητήρ, ῆρος (ὁ) [ῠ]
I qui fait la culbute, c. à d.
1 faiseur de tours, Il. 18, 605 ; Od. 4, 18 ||
2 sauteur, plongeur, Il. 16, 750 ||
3 qui se précipite la tête la première, Eur. Ph. 1151 ||
II adj. qui se précipite, Triphiod. 192.
Étym. κυβιστάω.
1. acrobaat.
2. duiker.
κυβιστητήρ, ῆρος, ὁ, Einer, der sich auf den Kopf stellt od. stürzt, Gaukler, Springer, Tänzer, der ein Rad schlägt, sich kopfüber zwischen Schwerter stürzt u. dgl.; Il. 16.750 ; δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατʼ αὐτοὺς μολπῆς ἐξάρχοντος ἐδίνευον κατὰ μέσσους 18.605 ; vgl. Eur. Phoen. 1158 ; öfter in VLL, die auch die Formen κυβιστήρ u. κυβιστής haben u. es auch ἀρνευτήρ, κολυμβητής, der »Taucher« erkl. – Sp. auch adj., sich überschlagend, Wern. Tryphiod. 192.
κυβιστητήρ
-ῆρος, ὁ
[κυβιστάω.]
A tumbler, acrobat, posturer Il. 16.750, Il. 18.605 : = Od. 4.18.
κυβιστητήρ , ῆρος: tumbler; diver, Il. 16.750.
κυβιστητήρ
κῠβιστητήρ, ῆρος,
- 1a tumbler, Hom.
- 2a diver, Il. 3. one who pitches headlong, Eur.