κυβίστησις
κυβίστησις, a summerset
κῠβίστ-ησις, εως, ἡ,
- somersault, in pl., Plu. Pyth. 2.401c, Luc. Anach. 16.
κυβίστησις, εως (ἡ) [ῠ] culbute, au pl. Plut. M. 401c.
Étym. κυβιστάω.
κυβίστησις, ἡ, das sich auf den Kopf Stellen, Radschlagen u. dgl. Kunststücke ; Luc. Gymn. 16 ; Plut.
κυβίστησις
κῠβίστησις, εως
from κῠβιστάω
- a summerset, Luc.