κυδαίνω

κῡδ-αίνω, fut. κυδᾰνῶ Lyc. 721, etc.: Ep. aor. κύδηνα Il. 23.793; Dor. ἐκύδᾱνα Pi. P. 1.31: (κῦδος):—

• give or do honour to, τινα Il. 10.69, 13.348, 350; ἠμὲν κυδῆναι θνητὸν βροτὸν ἠδὲ κακῶσαι Od. 16.212; Ζεύς, ὅς μιν . . τίμα καὶ κύδαινε Il. 15.612; [Αἰνείαν] ἀκέοντό τε κύδαινόν τε they healed and glorified him, by restoring strength and beauty, 5.448; πάλᾳ κυδαίνων Τεγέαν Pi. O. 10(11).66, cf. P. 1.31; πατρίδα κ. Simon. 151; σφʼ ἀρετὴ κυδαίνουσʼ ἀνάγει . . ἐξ Ἀΐδεω Id. 99.4; πρὸ τοῦ κήπου κ. τὸν περίπατον Plu. QConv. 2.635a.
• • II delight or gladden by marks of honour, κύδαινε δὲ θυμὸν ἄνακτος Od. 14.438, cf. Il. 23.793.
  • III seldom in bad sense, flatter, fawn upon, Hes. Op. 38, cj. in Max.Tyr. 20.1.
  • IV Med., pride oneself, ἐπὶ πατράσι Onos. 1.24.—Poet. and late Prose.

κυδαίνω, [ῡ], im guten Sinne, rühmen, berühmt machen, ehren, verherrlichen ; ἠμὲν κυδῆναι θνητὸν βροτὸν ἠδὲ κακῶσαι Od. 16.211, von den Göttern gesagt, wie Il. 15.612, wo es mit τιμάω verbunden ist ; auch von der äußern Gestalt, αἰνείαν ἀκέοντό τε κύδαινόν τε, sie heilten u. verherrlichten ihn, indem sie ihm durch die Heilung Kraft u. Schönheit wiedergaben, 5.448 ; – loben, rühmen ; ἃς φάτο, κύδηνεν δὲ Πηλείωνα Il. 23.793, öfter ; auch κύδαινε θυμὸν ἄνακτος, er erfreute durch Ehrenbezeugungen des Herrschers Seele, Od. 14.438 ; vgl. Hes. O. 38, wo es mehr »sehmeichelnd« ist ; ἐκύδανεν πόλιν Pind. P. 1.59 ; sp.D., wie Nonn. D. 48.968 ; auch in späterer Prosa, ἡ Ῥώμη μάλιστα τῆς ἀρετῆς τὸ περὶ τὰς πολεμικὰς καὶ στρατιωτικὰς ἔκύδαινε πράξεις Plut. Coriol. 1 ; Themist. S. auch κυδάνω.

κυδαίνω

[κῦδος.]

3 sing. aor. κύδηνε Il. 23.793.

Infin. κυδῆναι Od. 16.212.

• • 1

    In reference to one’s appearance, to confer splendour or beauty : αἰνείαν ἀκέοντό τε κύδαινόν τε Il. 5.448. Cf. Od. 16.212.

  • 2

    To do honour to, bring into honour or triumph, exalt Il. 13.348, 350, Il. 15.612.

  • 3

    To treat with marks of respect or distinction, address in complimentary terms Il. 10.69.

    To gratify by marks of distinction Od. 14.438.

    To flatter Il. 23.793.

κῡδαίνω

• 1enhance, lend prestige to ὁ δὲ πάλᾳ κυδαίνων Ἔχεμος Τεγέαν O. 10.66 ὄρος τοῦ μὲν ἐπωνυμίαν κλεινὸς οἰκιστὴρ ἐκύδανεν πόλιν γείτονα P. 1.31 νέαισί θʼ ἑορταῖς ἰσχύος τʼ ἀνδρῶν ἁμίλλαις ἅρμασί τε γλαφυροῖς ἄμφαινε κυδαίνων πόλιν N. 9.12

κυδαίνω (κῦδος), aor. κύδηνε, inf. κῡδῆναι: glorify, ennoble; θῡμόν, rejoice, trans., Od. 14.438.

κυδαίνω κῦδος

• • Ito give or do honour to, glorify, Hom.
  • IIto gladden by marks of honour, Hom.
  • IIIin bad sense, to flatter, fawn upon, Hes.