κυδάζω
κυδάζω, to revile
κῠδάζω, (κύδος)
- revile, abuse, Ἄμυκε, μὴ κύδαζέ μοι τὸν πρεσβύτερον ἀδελφεόν Epich. 6:—in Med., c. dat., τήνῳ κυδάζομαί τε κἀπʼ ὦν ἠχθόμαν Id. 35.6; οὔ τοι γυναιξὶ δεῖ κυδάζεσθαι· τί γάρ; A. Fr. 94: c. acc., ὦ πέπον ἦ μάλα δή με κακῷ ἐκυδάσσαο μύθῳ A.R. 1.1337:—Pass., to be reviled, S. Aj. 722.
κυδάζω (seul. prés.) [ῠ] injurier, insulter, acc. Soph. Aj. 722 ||
Moy. m. sign. acc. A. Rh. (ao. 2 sg. ἐκυδάσσαο) 1, 1337 ; dat. Eschl. fr. 86 ; Epich. (Ath. 236a).
Étym. probabl. pré-grec.
κυδάζω, [ῡ], (vgl. κῦδος u. κυδαίνω), nur im schlimmen Sinne, schmähen, beschimpfen ; Epicharm. b. Schol. Soph. Ai. 709, μὴ κύδαζέ μου τὸν πρεσβύτερον ἀδελφόν ; pass., κυδάζεται τοῖς πᾶσιν Ἀργείοις ὁμοῦ Soph. a.a.O., wo der Schol. aus Aesch. frg. 81 οὔτοι γυναιξὶ κυδάζεσθαι, »von den Weibern verhöhnt werden« zitiert. – Auch med., = act., τήνῳ κυδάζομαι Epicharm. bei Ath. VI.236a, u. Ap.Rh. ἦ μάλα δή με κακῷ ἐκυδάσσαο μύθῳ, 1.1337, du schmähtest mich, wo der Schol. diese Bdtg von κῦδος als syrakusisch bezeichnet, überdies aber kurz gebraucht ist.
κυδάζω
κῠδάζω,
κύδος, ὁ
- to revile:—Pass. to be reviled, Soph.