μαρμαίρω
μαρμαίρω, to flash, sparkle
Could not find μαρμαίρουσαν in Logeion dictionaries.
μαρμαίρουσαν present active participle feminine accusative singular of μαρμαίρω
μαρμαίρω, only pres. and impf.; impf. μαρμαίρεσκον Q.S. 1.150: (redupl. from μαρ-, cf. μάρ-μαρος, ἀ-μαρ-ύσσω):—
- flash, sparkle, gleam, of any darting, quivering light, Hom. (only in Il.); ἔντεα μαρμαίροντα Il. 12.195, cf. 16.664, al.; τεύχεα μ. 18.617; Τρῶες . . χαλκῷ μαρμαίροντες 13.801; σὺν ἔντεσι μαρμαίροντας 16.279; δώματα . . χρύσεα μαρμαίροντα 13.22; ὄμματα μαρμαίροντα the sparkling eyes of Aphrodite, 3.397; αὐγὴ μαρμαίρουσα κεραυνοῦ Hes. Th. 699; μαρμαίρει δὲ δόμος χάλκῳ Alc. 15.1; χρυσῷ ἐλέφαντί τε μ. οἶκοι B. Fr. 16.9; νύκτα . . ἄστροισι μαρμαίρουσαν A. Th. 401; χρυσῷ χαίταν μαρμαίρων, of Apollo, E. Ion 888 (lyr.); ἀστὴρ μαρμαίρων D.P. 329; μαρμαίρουσι παρηΐδες AP 5.281 (Agath.), cf. Alciphr. 3.67: also in late Prose, Phld. Po. 2.40, Plu. Caes. 6, Luc. DMeretr. 13.3, Alciphr. l.c.
μαρμαίρω, briller, rayonner, resplendir, en parl. d’yeux, Il. 3, 397 ; d’hommes armés, Il. 13, 801 ; d’armes, Il. 18, 616 ; 23, 27, etc. ; d’éclairs, Hés. Th. 699 ; d’astres, DP. 329 ; d’or, Eur. Ion 888, etc. ||
➳ Seul. prés. Il. 3, 397, etc. ; Hés. Th. 699 ; Bacchyl. fr. 20B, 13 ; impf. itér. μαρμαίρεσκον, Q. Sm. 1, 150 ; dans Hom. seul. part. prés.
Étym. pré-grec, cf. ἀμαρύσσω.
μαρμαίρω, (*ΜΑΡ mit redupliziertem Stamm, vgl. μαιμάω, verwandt mit μάρμαρος, μαρμαρυγή, ἀμαρύσσω), schimmern, flimmern, von schneller, vibrierender Bewegung des Lichtes ; Hom. im partic. praes., ἔντεα μαρμαίροντα, schimmernde Waffen, vom Strahlen des Erzes, Il. 12.195 u. öfter, wie τεύχεα, 18.617, u. Τρῶες χαλκῷ μαρμαίροντες 13.801, vgl. δώματα χρύσεα μαρμαίροντα, strahlend, 13.22 ; auch ὄμματα μαρμαίροντα, von den blitzenden, lebhaften Augen der Aphrodite, 3.397 ; αὐγη μαρμαίρουσα, vom Blitz, Hes. Th. 699 ; bei Aesch. Spt. 383, νύκτα ταύτην ἣν λέγεις ἐπʼ ἀσπίδος ἄστροισι μαρμαίρουσαν οὐρανοῦ κυρεῖν, ist an das Funkeln der Sterne in der Nacht zu denken ; χρυσῷ χαίταν μαρμαίρων Eur. Ion 888 ; τῶν χαλκωμάτων καὶ τῶν ἀργυρωμάτων ἐμάρμαιρε ἁ οἰκία Sophron bei Ath. VI.230a, wie Alcaeus μαρμαίρει δὲ μέγας δόμος χαλκῷ ibd. XIV.627a u. Bacchyl. ib. II.39f ; παρηΐδες, Agath. 20 (V.282); στήθεα, Rufin. 36 (V.48). – Einzeln auch in späterer Prosa, wie Himer., ἡ πέλτη μαρμαίρουσα Luc. D.Mer. 13.3.
μαρμαίρω
[μαρ- as three μαρμάρεος.]
To be bright, to glitter, flash, gleam, sparkle : ἔντεα μαρμαίροντα Il. 12.195. Cf. Il. 13.22, 801, Il. 16.279, 664, Il. 18.131, 617, Il. 23.27.
Of the eyes : ὄμματα μαρμαίροντα Il. 3.397.
μαρμαίρω : sparkle, flash, glitter.
μαρμαίρω
.μαρμαίρω,
- to flash, sparkle, of arms, Il.; ὄμματα μαρμαίροντα the sparkling eyes of Aphrodite, Il.; νύκτα ἄστροισι μαρμαίρουσαν Aesch. only in pres. and imperf.