μυρίζω
μυρίζω, to rub with ointment
Could not find μυρισθείς in Logeion dictionaries.
μυρισθείς Verb: aorist passive participle masculine nominative singular, Verb: aorist passive participle masculine vocative singular of μυρίζω
μῠρίζω,
- rub with ointment or unguent, anoint, Ar. Lys. 938, Alc.Com. 23; μύροισιν μ. Ar. Pl. 529:—Med., anoint oneself, Antiph. 148.5, Men. 518.15; ἐξ ἀλαβάστου Alex. 62.1:—Pass., μεμυρισμένοι τὸ σῶμα Hdt. 1.195, cf. Antiph. 190.2, Arist. Mir. 832a4; μυρίζεσθαι τὴν κεφαλήν Plu. Coniug. 2.142a.
- II in Pass. also, μ. τινί to be fragrant with . ., Hld. 10.26. (Cf. σμυρίζω.)
μυρίζω [ῠ] oindre de parfums, parfumer, Antiph. (Com. fr. 3, 81) ; Ar. Pl. 529, Lys. 938 ; au pass. Ar. Eccl. 1117 ; au pass. être parfumé, odorant, Hdt. 1, 195 ; Ath. 565c ; Plut. M. 142a, 693b : Alc. et Alex. (Ath. 691b, e) ; Mén. (Ath. 172c).
Étym. μύρον.
μυρίζω, salben, besalben ; βούλει μυρίσω σε, Ar. Lys. 938 ; μυρίσαι μύροις, Plut. 529 ; Her. 1.195 ; Antiphan. bei Ath. VIII.342e ; λίθον, Anacr. 30.11 ; μεμυρισμένος, 36.22 ; a.Sp.; οἷς ἡ Ἀραβία γῆ μυρίζεται, wovon Arabien duftet, wie von wohlriechenden Salben, Heliod. 10.
Strong 3462
*
Ionic and poët. (comic), to anoint: Mk 14:8.†
μυρίζω
μῠρίζω,
- to rub with ointment or unguent, anoint, Ar.:—Pass., μεμυρισμένοι τὸ σῶμα having the body anointed, Hdt.