μυρηρός
μυρηρός, of sweet oil
μῠρηρός, ά, όν,
- of sweet oil, τεύχη A. Fr. 180.5; λήκυθος Ar. Fr. 205.
μυρηρός, zu wohlriechenden Salben gehörig ; χωρὶς μυρηρῶν τευχέων, die Salben enthalten, Aesch. frg. 15 bei Ath. I.17 ; λήκυθος, Arr. fr. 8.