νάφθα
νάφθα, naphtha
νάφθᾰ, ἡ (τό, Eust. 700.56),
- naphtha (Persian naft), Dsc. 1.73, D.C. 36.3a:—also νάφθας, ὁ, Str. 16.1.15; acc. νάφθαν LXX Da. 3.64; gen. νάφθα Str. l.c., Plu. Alex. 35.
νάφθα (τὸ) indécl. c. le suiv. Str. 738, 743 ; Plut. Alex. 35.
νάφθα, ης (ἡ) naphte, sorte de bitume, Diosc. 1, 101.
Étym. Rac. persane.
νάφθα, ἡ u. τό, = νάφθας ; Lobeck Phryn. 438.