ναύφθορος
ναύφθορος, shipwrecked
ναύ-φθορος, ον,
- shipwrecked, ν. στολή, πέπλοι, the garb of shipwrecked men, E. Hel. 1382, 1539.
ναύ·φθορος, ος, ον, de naufragé, Eur. Hel. 1382, 1539.
Étym. ναῦς, φθείρω.
ναύφθορος, = schiffbrüchig, στολή, Eur. Hel. 1398, 1555.
ναύφθορος
ναύ-φθορος, ον
φθείρω
- shipwrecked, ν. στολή, πέπλοι the garb of shipwrecked men, Eur.