ναυφάγος
ναυφάγος, ship-devouring, wrecking
ναυ-φάγος [ᾰ], ον,
- ship-devouring, wrecking, Lyc. 1095.
ναυ·φάγος, ος, ον [ᾰ] qui dévore ou détruit les navires, Lyc. 1095.
Étym. ν. φαγεῖν.
ναυφάγος, schiffe verschlingend, verderbend, Lycophr. 1095.