νεαίρετος
νεαίρετος, newly taken
νε-αίρετος, ον,
- newly taken, θήρ A. Ag. 1063; πόλις ib. 1065; βούβαλις Id. Fr. 330.
νεαίρετος, ος, ον, qui vient d’être pris, Eschl. Ag. 1063, 1065.
Étym. νέος, αἱρέω.
νεαίρετος, neuerdings, eben erst gefangen, erobert, θήρ, πόλις, Aesch. Ag. 1033, 1035.
νεαίρετος
νε-αίρετος, ον
- newly taken, Aesch.