νεακόνητος
νεακόνητος, newly-whetted
νε-ᾰκόνητος, ον,
- newly-whetted, νεακόνητον αἷμα χειροῖν ἔχων S. El. 1394 (lyr.); cf. αἷμα II fin.
νε·ακόνητος, ος, ον [ᾱ] fraîchement aiguisé, Soph. El. 1394 vulg.
Étym. νέος, ἀκονάω.
νεακόνητος, [ᾱ], neu geschärft, eben erst geschliffen, Hesych., Schol. Soph. El.
[Vgl. über das ᾱ Lobeck zu Phryn. 701.]
[Vgl. über das ᾱ Lobeck zu Phryn. 701.]
νεακόνητος
νε-ᾱκόνητος, ον
ἀκονάω
- newly-whetted, Soph.