νεανιεύομαι
νεανιεύομαι, to act like a hot-headed youth, to act wantonly, to brawl, swagger
Could not find νεανιευσαμένου in Logeion dictionaries.
νεανιευσαμένου aorist middle participle masculine genitive singular, aorist middle participle neuter genitive singular of νεανιεύομαι
νεᾱν-ῐεύομαι (Act. only in Hsch.), fut. -εύσομαι D. 19.242: aor. ἐνεανιευσάμην Id. 21.69:—Pass. (v. infr.):—
- to be a youth, Ph. 1.303, Poll. 2.20.
- II more freq., act like a hot-headed youth, wilfully or wantonly, swagger, Ar. Fr. 827, Lys. Fr. 324 S.; ν. εἰς τοὺς πολίτας behave so towards . ., Isoc. 20.17, cf. Hyp. Eux. 27; ἐν τοῖς λόγοις Pl. Grg. 482c; νεανιευσάμενος εἰπεῖν with youthful insolence, Plu. Cic. 1:— Pass., ἐφʼ ἅπασι τοῖς ἑαυτῷ νενεανιευμένοις to all his wanton acts, D. 21.18; τὰ ἐν τῇ βουλῇ νεανιευθέντα Plu. Mar. 29.
- 2 make youthful, i.e. bold, promises, c. Adj. neut., ν. τοιοῦτον, ὡς . . D. 19.194; οὐδʼ ἐνεανιεύσατο τοιοῦτον οὐδέν Id. 21.69; μέχρι τοῦ λόγου ν. Luc. Bis Acc. 21: c. inf., undertake with youthful spirit, Plu. Dem. 3.
νεανιεύομαι [ᾱ]
1 moy. agir ou parler en jeune homme, c. à d. avec hardiesse, fougue, imprudence, Dém. 536, 26 ; Plut. M. 162b ||
2 pass. τὰ νεανιευθέντα, Plut. Mar. 29, ou τὰ νενεανιευμένα, Isocr. 398c ; Dém. 520, 27, traits de jeunesse, d’audace, de fougue, d’imprudence.
Étym. νεανίας.
νεανιεύομαι, [ᾱ], ein Jüngling sein, gew. jugendlich übereilt oder übermütig, mutwillig oder leichtsinnig handeln ; Plat. Phaedr. 235a ; δοκεῖς νεανιεύεσθαι ἐν τοῖς λόγοις, Gorg. 482c, vgl. 527d ; ἐνεανιεύσατο τοιοῦτον οὐδέν, Dem. 21.69 ; im pass., ὡσπερεὶ κεφάλαια ἐφʼ ἅπασι τοῖς ἑαυτῷ νενεανιευμένοις ἐπέθηκεν, 21.18 ; Sp., wie Plut. Mar. 29, μακρὰ χαίρειν φράσας τοῖς ἐν τῇ βουλῇ νεανιευθεῖσι.
νεανιεύομαι
νεᾱνῐεύομαι,
νεανίας
- Dep., to act like a hot-headed youth, to act wantonly, to brawl, swagger, Plat.; τοιοῦτον ν. to make such youthful promises, Dem.:—c. inf. to undertake with youthful spirit, Plut.:—Pass., ἐφʼ ἅπασι τοῖς ἑαυτῷ νενεανιευμένοις to all his wanton acts, Dem.