οὐραγέω
οὐραγέω, to be οὐραγός, lead the rear
Could not find οὐραγοῦντες in Logeion dictionaries.
οὐραγοῦντες present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine vocative plural of οὐραγέω
οὐρᾱγ-έω,
- to be οὐραγός, lead the rear, App. Hisp. 86, Suid.: generally, to be in the rear, Plb. 4.11.6, LXX Jo. 6.8, D.S. 13.18, App. Hisp. 48.
- II τὸ -οῦν ζυγόν the rank consisting of οὐραγοί 2, Ascl. Tact. 10.14.
- III metaph., lag behind, ἐν ὥρᾳ ἐξεγείρου καὶ μὴ οὐράγει LXX Si. 35.11.
οὐραγέω-ῶ [ᾱ] conduire l’arrière-garde, p. suite, être à l’arrière-garde, Pol. 4, 11, 6 ; DS. 14, 80, etc.
Étym. οὐραγός.
οὐραγέω, [ᾱ], ein οὐραγός sein, übh. beim Nachtrab sein, Pol. 4.11.6 u. a.Sp.
Bei Hesych. auch durch ὑστερίζω erklärt.
Bei Hesych. auch durch ὑστερίζω erklärt.