παλαιστής
παλαιστής, a wrestler
παλαιστής2, palm of the hand
πᾰλαιστής (A), οῦ, ὁ, (παλαίω)
- wrestler, Od. 8.246, Hdt. 3.137, Pl. Lg. 819b, Trag.Adesp. 383.3, etc.; ἄνδρες π. Ar. Lys. 1083; παῖδες π. CIG 1969 (Thessalonica); σὺν σάκει . . π., of soldiers, S. Fr. 859 (lyr.).
- 2 generally, rival, adversary, τοῖον π. νῦν παρασκευάζεται ἐπʼ αὐτὸς αὑτῷ A. Pr. 920; σοφὸς π. κεῖνος, of Odysseus, S. Ph. 431; λόχος . . ἐξηνδρωμένος δεινὸς π. ἦν E. Supp. 704.
- 3 suitor, A. Ag. 1206.
πᾰλαιστής (B), v. παλαστή.
παλαιστής, οῦ (ὁ) [ᾰ]
I
1 lutteur, Od. 8, 246 ; Hdt. 3, 137 ; Ar. Lys. 1083 ||
2 p. ext. rival, adversaire, en gén. Eschl. Pr. 920 ; Eur. Suppl. 704 ||
3 p. anal. rusé, fourbe (v. πάλαισμα) Soph. Ph. 431 ||
II c. παλαστή, Spt. Ex. 25, 23 ; 3 Reg. 7, 24 ||
➳ Dans une inscr. att. dat. παλαιστεῖ, CIA. 2, 965, b, 10, 25 (commenc. du 4e siècle av. J.-C.) ; v. Meisterh. p. 14, 16.
Étym. παλαίω.
1. worstelaar:
2. uitbr. rivaal, mededinger, tegenstander.
παλαιστής, ὁ,
1) der Ringer, Od. 8.246 ; ὥσπερ παλαιστὰς ἄνδρας, Ar. Lys. 1083 ; πυκτῶν καὶ παλαιστῶν ἐφεδρεία, Plat. Legg. VII.819b ; Folgende. Uebh. der Kämpfer, Aesch. Prom. 922, Ag. 1179 Eur. Suppl. 704. Auch übertr., der Geübte, Verschlagene, σοφὸς παλαιστὴς κεῖνος, Soph. Phil. 429.
2) = παλαιστή, Sp., wie S.Emp.
1) der Ringer, Od. 8.246 ; ὥσπερ παλαιστὰς ἄνδρας, Ar. Lys. 1083 ; πυκτῶν καὶ παλαιστῶν ἐφεδρεία, Plat. Legg. VII.819b ; Folgende. Uebh. der Kämpfer, Aesch. Prom. 922, Ag. 1179 Eur. Suppl. 704. Auch übertr., der Geübte, Verschlagene, σοφὸς παλαιστὴς κεῖνος, Soph. Phil. 429.
2) = παλαιστή, Sp., wie S.Emp.
παλαιστής
ὁ
[παλαίω.]
A wrestler Od. 8.246.
παλαιστής (παλαίω): wrestler, pl., Od. 8.246†.
παλαιστής
πᾰλαιστής, οῦ, ὁ,
παλαίω
- 1a wrestler, Hdt., Plat., etc.
- 2generally, a rival, adversary, Aesch., Soph.: a candidate, suitor, Aesch.