παλαιφάμενος
πᾰλαι-φάμενος [φᾰ], η, ον,
- = παλαίφατος, ἄγνος ?Call. fr. 756 Pf. [updated ref.].
παλαι·φάμενος, η, ον [ᾰᾰ] c. le suiv. Poèt. (EM. 595, 33).
παλαιφάμενος, = παλαίφατος, poet. im EM. 595.33.