παλαιστικός
παλαιστικός, expert in wrestling
πᾰλαιστικός, ή, όν, (παλαίω)
- expert in wrestling, Arist. Rh. 1361b24, Luc. Dear.Iud. [DDeor. 20.]14, etc.; ἡ -κή (sc. τέχνη) the art of wrestling, Paus. 1.39.3, etc. Adv. -κῶς Poll. 3.149: Comp. -ώτερον Philostr. Gym. 35.
- II suited for wrestling, ἰσχύς Plu. Sanit. 2.130b; στέρνα -ώτερα Philostr. Gym. 35; cf. παλαιστρικός.
παλαιστικός, ή, όν [ᾰ]
1 qui concerne la lutte ou les lutteurs, Paus. 1, 19, 3 ||
2 exercé ou propre à la lutte, Arstt. Rhet. 1, 5, 14 ; Luc. D. deor. 20, 14 ||
3 produit ou entretenu par l’habitude de la lutte, Plut. M. 130a.
Étym. παλαιστή.
παλαιστικός, zum Ringen gehörig ; ἡ παλαιστικὴ τέχνη, die Ringerkunst, Paus. 1.19.3 ; – ὁ παλαιστικός, der geschickte Ringer, Arist. rhet. 1.5 u. A.; nach Phryn. 242 die ältere Form für παλαιστρικός.
παλαιστικός
πᾰλαιστικός, ή, όν
- expert in wrestling, Arist., Luc.