παραδιαζευκτικός
παραδιαζευκτικός, subdisjunctive
παραδιαζευκτικός, ή, όν, σύνδεσμος
- subdisjunctive, i. e. disjunctive, with the meaning ‘or if you like’, used where either alternative alone and the two together are alike admissible, e.g. ἢ (ἠέ) in ἢ νέος ἠὲ παλαιός (Il. 14.108), A.D. Conj. 219.12, Gal. 7.80, cf. Hdn.Gr. 1.517, etc. Adv. -κῶς Gal. 7.537, al.
παραδιαζευκτικός, ή, όν, qui marque mal ou à tort une disjonction, Dysc. (Bkk. p. 485, 18).
Étym. παραδιαζεύγνυμι.
παραδιαζευκτικός, ή, όν, neben einander stellend und trennend, σύνδεσμος, B.A. 485.18 u. A.