παρασυναπτικός
παρασυναπτικός, connective
παρασυν-απτικὸς σύνδεσμος,
- connective particle which implies a fact, i.e. causal (e.g. ἐπεί as opp. εἰ), D.T. 642.25, A.D. Conj. 220.14, al., Simp. in Ph. 9.29.
παρασυναπτικός, ή, όν, daneben, damit verbindend, Gramm., z.B. B.A. 643.1 ; Schol. Eur. Hec. 779.