παρεκκλίνω
παρεκκλίνω, to deviate
Could not find παρεκκλίναντα in Logeion dictionaries.
παρεκκλίναντα aorist active participle neuter accusative plural, aorist active participle neuter nominative plural, aorist active participle neuter vocative plural, aorist active participle masculine accusative singular of παρεκκλίνω
παρεκ-κλίνω [ῑ],
- turn somewhat aside, ἑαυτόν Archig. ap. Gal. 12.656.
- 2 alter slightly, of the form of a word, D.H. 5.47.
- II turn aside from, shun, ἀλλήλας Arist. HA 578b10.
- 2 abs., turn aside, deviate, Aeschin. 1.176; ἡ καρδία μικρὸν εἰς τὰ εὐώνυμα π. Arist. PA 666b7; ὄνομα μικρὸν παρεκκλῖνον ἀπὸ . . formed by a slight deviation from . ., as ἦθος from ἔθος, Id. EN 1103a18 (here and elsewh. with v.l. παρεγκλ-).
παρ·εκκλίνω [ῑ]
I tr.
1 détourner de côté, acc. Archig. (Gal. 13, 408) ||
2 détourner le sens d’un mot, DH. 5, 47 ||
II intr.
1 se détourner, Eschn. 25, 9 ; τινά, Arstt. H.A. 6, 29, 1, esquiver ou éviter qqn ||
2 dériver par déviation, avec ἀπό et le gén. Arstt. Nic. 1, 1.
παρεκκλίνω, von der Seite ab- u. anderswohin biegen od. neigen, bes. von der Beugung u. Veränderung eines Wortes, τοὔνομα, Dion.Hal. 5.47 ; gew. intr., ausweichen, abbiegen, εἰς τὰ εὐώνυμα, Arist. part.anim. 3.4 u. Sp.; auch c. accus., sich von Jemandem abwenden, ihn vermeiden, Arist. H.A. 6.29 u. Sp.; absol., ausweichen, Aesch. 1.176.
παρεκκλίνω
fut. -κλινῶ
- to deviate, Aeschin.