παρεκκλίνω
παρεκκλίνω, to deviate
Could not find παρεκκλῖνον in Logeion dictionaries.
παρεκκλῖνον present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular of παρεκκλίνω
παρεκ-κλίνω [ῑ],
- turn somewhat aside, ἑαυτόν Archig. ap. Gal. 12.656.
- 2 alter slightly, of the form of a word, D.H. 5.47.
- II turn aside from, shun, ἀλλήλας Arist. HA 578b10.
- 2 abs., turn aside, deviate, Aeschin. 1.176; ἡ καρδία μικρὸν εἰς τὰ εὐώνυμα π. Arist. PA 666b7; ὄνομα μικρὸν παρεκκλῖνον ἀπὸ . . formed by a slight deviation from . ., as ἦθος from ἔθος, Id. EN 1103a18 (here and elsewh. with v.l. παρεγκλ-).
παρ·εκκλίνω [ῑ]
I tr.
1 détourner de côté, acc. Archig. (Gal. 13, 408) ||
2 détourner le sens d’un mot, DH. 5, 47 ||
II intr.
1 se détourner, Eschn. 25, 9 ; τινά, Arstt. H.A. 6, 29, 1, esquiver ou éviter qqn ||
2 dériver par déviation, avec ἀπό et le gén. Arstt. Nic. 1, 1.
παρεκκλίνω, von der Seite ab- u. anderswohin biegen od. neigen, bes. von der Beugung u. Veränderung eines Wortes, τοὔνομα, Dion.Hal. 5.47 ; gew. intr., ausweichen, abbiegen, εἰς τὰ εὐώνυμα, Arist. part.anim. 3.4 u. Sp.; auch c. accus., sich von Jemandem abwenden, ihn vermeiden, Arist. H.A. 6.29 u. Sp.; absol., ausweichen, Aesch. 1.176.
παρεκκλίνω
fut. -κλινῶ
- to deviate, Aeschin.