περιημεκτέω
περιημεκτέω, to be much aggrieved, to chafe greatly at
Could not find περιημεκτήσας in Logeion dictionaries.
περιημεκτήσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of περιημεκτέω
περιημεκτέω,
- to be aggrieved, chafe, τῇ συμφορῇ, τῇ δουλοσύνῃ, τῇ ἀπάτῃ, etc., Hdt. 1.44, 164, 4.154, al.: c. gen. pers., to be aggrieved at or with him, Id. 8.109: abs., Id. 1.114. (ἡμεκτέω only in Hsch.)
περι·ημεκτέω, être mécontent : τινι, Hdt. 1, 44, etc. au sujet de qqe ch. ; ou τινος, Hdt. 8, 109, au sujet de qqn ; abs. Hdt. 1, 114.
περιημεκτέω, (das simplex ἡμεκτέω kommt nicht vor, wahrscheinlich hängt es mit αἷμα, αἱμάσσω zusammen und drückt den heftigen Schmerz einer Wunde aus, vgl. ἡμωδία, ἡμωδιάω), eigtl. heftigen Schmerz empfinden, betrübt, unwillig sein oder werden ; τῇ συμφορῇ, über das Unglück, Her. 1.44 ; τῇ δουλοσύνῃ, 1.164, öfter ; u. absolut, 1.114 ; u. c. gen., 8.109 ; οὗτοι γὰρ μάλιστα ἐκπεφευγότων περιημέκτεον, sie waren am meisten darüber unwillig, daß jene entflohen waren ; die VLL erkl. ἀγανακτεῖν, ἀνιᾶσθαι.
περιημεκτέω
fut. ήσω
- to be much aggrieved, to chafe greatly at, c. dat., Hdt.; c. gen. pers. to be aggrieved at or with him, Hdt. (Deriv. of -ημεκτέω uncertain.)