περίζυξ

περίζυξ, ῠγος, ὁ, ἡ, neut. pl. περίζυγα, Boeot. περίδδυγα Schwyzer 462 B 54 (Tanagra, iii B. C.):—

• over and above a pair, ἢν μή τις ἔχῃ περίζυγα (sc. ἱμάντα) a spare strap, X. Cyr. 6.2.32; ἐνωτίδια π. odd ear-rings, Schwyzer l.c.; περιζύγ[ων], of harness, prob. in GDI 5633.4 (Teos): nom. περίζυξ dub. sens. in Eup. 385, Ar. Fr. 838, IG 2(2).1469.75.
• • II = ὁμόζυγος, σύζυγος, Hsch.