πιτυώδης
πιτυώδης, abounding in pines
πῐτυ-ώδης, ες,
- abounding in pines, ἄλσος, ἄρος, Str. 8.6.22, 13.1.15; χωρία Plu. QConv. 2.676a; π. νῆσοι the islands Πιτυοῦσσαι (cf. πιτυόεις), Alcm. 147 B.
- II of pine-wood, δούρατα Nonn. D. 2.102.
πιτυώδης, ης, ες [ῐ] abondant en pins, Str. 380, 588 ; Plut. M. 676a ; Πιτυώδεις νῆσοι, Alcm. 138, les îles Pityusses ; v. πιτυόεις.
Étym. πίτυς, -ωδης.
πιτυώδης, ες, fichtenartig, voll von Fichten, Theophr., Plut. u. A.
πιτυώδης
πῐτυ-ώδης, ες
εἶδος
- abounding in pines, Strab.