πλέω

πλέω, Ep. πλείω Od. 15.34, 16.368: Ep. impf. ἀπ-έπλειον 8.501: also Ep. and Ion. πλώω (v. infr.): Att. contr. imper. πλεῖ E. Tr. 102 (anap.): fut. πλεύσομαι Od. 12.25, Il. 11.22 (ἀνα-), Hdt. 2.29, Th. 6.104, etc.; later πλευσοῦμαι SIG 402.27 (Chios, iii B. C.), found in codd. of Th. 1.143, 8.1, (ἐπεσ-) Id. 4.13, (συνεκ-) Lys. 13.25, (ἀπο-) Pl. Hp.Mi. 370d, 371b, (συμ-) Isoc. 17.19, etc.; Dor. πλευσοῦμαι Theoc. 14.55; but 3 pl. πλεύσονται GDI 5120B 11,13 (Crete, iii B. C.); πλεύσω Philem. 116 (S.V.l.), Plb. 2.12.3, AP 11.162 (Nicarch.), 245 (Lucill.), OGI 572.30 (Lycia, ii/iii A.D.), etc.: aor. 1 ἔπλευσα A. Ag. 691 (lyr.), etc.: pf. πέπλευκα S. Ph. 404, etc.:—Pass., fut. πλευσθήσομαι (περι-) Arr. An. 5.26.2: aor. ἐπλεύσθην ib. 6.28.6, Babr. 71.3: pf. πέπλευσμαι X. Cyr. 6.1.16, D. 56.12: Hom. uses only pres., impf., and fut. πλεύσομαι (v. supr.).—Of the Ion. πλώω, Hom. uses opt. πλώοιεν Od. 5.240, part. ἐπι-πλώων ib. 284, πλώων h.Hom. 22.7: impf. πλῶον Il. 21.302; also shortd. aor. ἔπλων, ως, ω, part. πλώς, in the compds. ἀπ-έπλω, ἐπ-έπλως, part. ἐπιπλώς, παρέπλω; and Hes. has ἐπ-έπλων; the pres., impf., and fut. forms occur as vv.ll. in Hdt., inf. πλώειν 4.156, part. πλωούσας 8.10, 22, 42: impf. ἔπλωον ib. 41; Iterat. πλώεσκον Q.S. 14.656: fut. πλώσομαι (ἀπο-) Hdt. 8.5 (πλώσω Lyc. 1044); but the aor. 1 forms are read in Hdt., ἔπλωσα 4.148; inf. πλῶσαι 1.24; part. πλώσας 4.156, 8.49 (also once in Hom. in compd. ἐπι-πλώσας Il. 3.47): pf. παρα-πέπλωκα Hdt. 4.99; πέπλωκα occurs E. Hel. 532, Ar. Th. 878 (paratrag.).—Only εε and εει are contracted in Att. (πλέει is f.l. in Th. 4.28, and πλέετε v.l. in X. An. 7.6.37). [Hom. uses πλέων as monosyll., πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον Od. 1.183]:—

• sail, go by sea, Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς Il. 3.444; Ἰλιόθεν 14.251; ἐπὶ Κέρκυραν Th. 1.53; εὐθὺ Λέσβου X. HG 1.2.11; π. ἐπὶ [σῖτον] to fetch it, Id. Oec. 20.27; ἐπί τι IG 1(2).105.9; μετὰ [νάκος] Pi. P. 4.69; εἰς Ἐρέτριαν ἐπʼ ἄνδρας Pl. Mx. 240b; more fully, ἐνὶ πόντῳ νηῒ θοῇ πλείοντες Od. 16.368; νηῒ . . πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον Il. 7.88; πλέεν . . ποντοπορεύων Od. 5.278; ἐν τῇ νηΐ Pl. R. 341d; ἐν τῇ θαλάττῃ ib. 346b; ἐπλέομεν βορέῃ ἀνέμῳ Od. 14.253; αὔρᾳ A. Ag. 691 (lyr.): c. acc. cogn., πλεῖθʼ ὑγρὰ κέλευθα sail the watery ways, Od. 3.71; πλεῖν τὴν θάλατταν And. 1.137, Lys. 6.19, Isoc. 8.20, Antiph. 100:—Pass., τὸ πεπλευσμένον [πέλαγος] X. Cyr. 6.1.16, cf. Babr. 71.3; πλεῖται ἡ θάλασσα Muson. Fr. 18 B p.104 H.; also π. στόλον τόνδε S. Ph. 1038; τοῦ πλοῦ τοῦ πεπλευσμένου D. 56.12: metaph., πλεῖν ὑφειμένῃ δοκεῖ, cf. ὑφίημι III: prov., ὁ μὴ πεπλευκὼς οὐδὲν ἑόρακεν κακόν Posidipp. 22; ἐπὶ γῆς μὴ πλεῖν when on land do not be at sea, i.e. avoid the hazards of tax-farming, etc., Pythag. ap. Clem.Al. Strom. 5.5.28.
• • II of ships, Il. 9.360; νέας ἄμεινον πλεούσας Hdt. 8.10, etc.; ὑπὸ τριήρους . . εὖ πλεούσης ἐπεδιώκοντο Th. 7.23; ἡ ναῦς ἄριστά μοι ἔπλει Lys. 21.6; ἔφευγε ταῖς ναυσὶν εὖ πλεούσαις X. HG 1.6.16; τριήρης ταχὺ π. Id. Oec. 8.8.
  • • 2 of other things, swim, float, τεύχεα καλὰ . . πλῶον καὶ νέκυες Il. 21.302; δένδρεα . ., τά οἱ πλώοιεν ἐλαφρῶς Od. 5.240; [νῆσος] πλέουσα Hdt. 2.156.
    • 3 to be conveyed by sea, [σκῦλα] πλέοντα Th. 3.114.
    • 4 metaph., ταύτης ἔπι πλέοντες ὀρθῆς while [the ship of] our country bearing us is on an even keel, S. Ant. 190; οὐδʼ ὅπως ὀρθὴ πλεύσεται (sc. ἡ πόλις) προείδετο D. 19.250; πάντα ἡμῖν κατʼ ὀρθὸν πλεῖ Pl. Lg. 813d; θεοῦ θέλοντος κἂν ἐπὶ ῥιπὸς πλέοις E. Fr. 397; also κέρδους ἕκατι κἂν ἐπὶ ῥιπὸς πλέοι Ar. Pax 699. (With πλε (ϝ) -, πλευ- cf. Skt. plávate ‘float’, ‘swim’, Lat. pluit; with πλω- cf. Goth. flōdus ‘river’, ‘flood’, OE. flówan ‘flow’.)

2. πλέω acc. sing. of nom. en acc. n. plur. van 1. πλέων, zie πλείων.

3. πλέω Att. gen. sing. van πλέως.

πλέω, (ΠΛΥ, pluo, fluo, fließen, vgl. πλύνω), fut. πλεύσομαι, gew. πλευσοῦμαι, aor. ἔπλευσα, perf. πέπλευκα, u. pass. πέπλευσμαι, aor. pass. ἐπλεύσθην, ep. u. ion. Nebenformen sind πλείω u. πλώω, d. m. s.,
schiffen, zu Schiffe fahren ; Hom. nur praes. u. impf., ὅτε σε πρῶτον Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς ἔπλεον ἁρπάξας, Il. 3.444, u. öfter ; auch mit, Zusätzen, wie ἐνὶ πόντῳ, ἐπὶ πόντον, ποντοπορεύων, u. c. accus., πόθεν πλεῖθʼ ὑγρὰ κέλευθα, Od. 3.71 u. öfter, ihr fahret die nassen Pfade, wie man ἰέναι ὁδόν sagt, u. womit τὸ πεπλευσμένον bei Xen. Cyr. 6.1.16 im Ggstz von ἄπλευστος zu vergleichen, πλεῖν τὴν θάλασσαν, Hell. 4.8.6, ἡ θάλαττα πλεομένη, Luc. Prom. 14, auch τοῦ πλοῦ πεπλευσμένου, der getanen Fahrt ; auch πλεῖν τὰ πελάγη, Pol. 3.4.10, μετὰ κεῖνο πλευσάντων μινυᾶν, Pind. P. 4.69 ; aor., Aesch. Ag. 676, Suppl. 725 ; πρὸς ἡμᾶς πεπλεύκατε Soph. Phil. 402, u. öfter ; Eur. u. Comic.; Her. hat gew. die Form πλώω, aber 2.96, 156, 3.135, 4.89 erkennen alle Handschriften die Form mit ε an, πλεῖ ἐν τῇ νηΐ, Plat. Rep. I.341d ; ἐν τῇ θαλάττῃ, ib. 346b ; auch vom Schiffe, ναῦς ἐν θαλάττῃ πλέουσα, Legg. VI. 758a ; πλεύσας εἰς Ἐρετρίαν ἐπʼ ἄνδρας, Menex. 240b ; Folgde. – Spätere Dichter scheinen es allgemein von Reisen auch zu Lande gebraucht zu haben, Schol. Nic. Ther. 295 ; – schwimmen, wie νέω, Her. 2.156. – Uebh. schwanken, wanken, von Allem, was nicht fest steht, ἔπλεον ὀλισθαίνοντες ἀμφοτέροις τοῖς ποσί Pol. 3.55.2, zw. – Zu bemerken ist, daß bei diesem Worte auch die Zusammenziehung in ει von den Attikern oft vernachlässigt wird, z.B. Thuc. 4.28, Bekker

πλέω ², att. zsgzn aus πλέονα, acc. sing. u. nom. u. acc. plur. von πλέων.

πλέω

Also πλείω Od. 15.34, Od. 16.368. πλώω Il. 21.302 : Od. 5.240.

2 pl. fut. in mid. form πλεύσεσθε Od. 12.25.

(ἀναπλέω, ἀποπλείω, ἐπιπλέω, καταπλέω, παραπλώω).

• • 1

    To go or make one’s way by sea, sail the seas, sail : πλέων ἐπὶ πόντον Il. 7.88. Cf. Od. 1.183, Od. 3.276, Od. 5.278, Od. 9.62, Od. 10.28, etc.

    Of ships : Ἑλλήσποντον ἐπʼ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς Il. 9.360. Cf. Od. 3.158, Od. 12.70.

    To set sail, sail : ἅμʼ ἠοῖ πλεύσεσθε Od. 12.25. Cf. Il. 3.444, Il. 14.251 : Od. 14.253.

  • 2

    To sail over or upon, traverse : πόθεν πλεῖθʼ ὑγρὰ κέλευθα; Od. 3.71= Od. 9.252.

  • 3

    In gen., to be borne on the surface of water, float : πολλὰ τεύχεα πλῶον καὶ νέκυες Il. 21.302. Cf. Od. 5.240.

πλέω

• 1sail μετὰ γὰρ κεῖνο πλευσάντων Μινυᾶν P. 4.69 ἀλλʼ ἐπέρα ποτὶ μὲν Φᾶσιν θερείαις, ἐν δὲ χειμῶνι πλέων Νείλου πρὸς ἀκτάν I. 2.42

πλέω (πλέϝω), inf. πλείειν, part. πλέων (Od. 1.183), πλείοντες, ipf. ἔπλεον, πλέεν, fut. πλεύσεσθε: sail; as if trans., ὑγρὰ κέλευθα, Od. 3.71.

πλέω

• • Ito sail, go by sea, Hom., etc.; c. acc. cogn., ὑγρὰ κέλευθα πλεῖν to sail the watery ways, Od.; hence in Pass., τὸ πεπλευσμένον πέλαγος Xen.;—metaph., πλεῖν ὑφειμένηι cf. ὑφίημι ΙΙΙ.
  • IIof ships, Il., Hdt., etc.
  • • 2of other things, to swim, float, Hom., etc.
    • 3metaph., ταύτης ἔπι πλέοντες ὀρθῆς while we keep [the ship of] our country right, Soph.; οὐδʼ ὅπως ὀρθὴ πλεύσεται (sc. ἡ πόλις) προείδετο Dem.