πληγή

πληγ-ή, Dor. πλᾱγά, ἡ, (πλήσσω)

• blow, stroke, πεπληγὼν πληγῇσιν Il. 2.264, etc.; πᾶν ἑρπετὸν πληγῇ νέμεται Heraclit. 11, cf. Pl. Criti. 109b, Erasistr. ap. Ps.-Dsc. Ther. 18; ἡ π. τοῦ τραύματος Pl. Lg. 877b: freq. joined with Verbs of cogn. signf., πέπληγμαι καιρίαν πληγήν A. Ag. 1343; τύπτει τὰς ἴσας πληγὰς ἐμοί Ar. Ra. 636; τύπτεσθαι τῇ δημοσίᾳ μάστιγι ν πληγάς Lex ap. Aeschin. 1.139; πολλὰς πληγὰς μαστιγούσθω Pl. Lg. 914b (but in such phrases πληγήν or πληγάς is freq. omitted, τρίτην ἐπενδίδωμι A. Ag. 1386; τυπτόμενος πολλάς Ar. Nu. 972, cf. D. 19.197; ὀλίγας παῖσαι X. An. 5.8.12; μαστιγωθεὶς ὁπόσας ἂν δόξῃ τοῖς δικασταῖς Pl. Lg. 854d, cf. 879e, 2 Ep.Cor. 11.24): the person struck is said πληγὰς λαβεῖν, Ar. Ra. 673; ὑπὸ τῶν ῥαβδούχων Th. 5.50, etc.; πληγῶν δεῖσθαι Ar. Nu. 493; πληγὴν ἔχω Anaxandr. 72; ὑπὸ τὴν π. τοῦ ἀκοντίου ὑπελθεῖν Antipho 3.4.4; καιρίῃ (sc. πληγῇ) τετύφθαι Hdt. 3.64; πληγὰς ὑπομένειν Aristopho 4.6; εἰληφέναι καὶ δεδωκέναι πληγάς D. 54.14; π. ἐμβαλεῖν, ἐντείνειν τινί, X. An. 1.5.11, 2.4.11, etc.; πατάξαι Pl. Grg. 527d; ἐντρίβειν τινί Luc. Ind. 25, cf. Somn. 14; προστρίβεσθαι Ar. Eq. 5; τὰς ἐξ ἀνθρώπων πληγὰς μαστιγοῦν τινα Aeschin. 1.59; πληγὴν ἐπὶ πληγῇ φέρειν Plb. 2.33.6; π. παρὰ πληγήν Ar. Ra. 643; πληγαῖς ζημιοῦν, κολάζειν, Th. 8.74, Pl. Lg. 762c, etc.; δίκη ὕβρεως ἢ πληγῶν PHal. 1.115 (iii B.C.); πληγῆς ἄρχειν strike the first blow, Antipho 4.2.2; τὰς π. στέγειν, of the shell of a tortoise, Ar. V. 1295.
• • • 2 stroke by lightning, Hes. Th. 857 (pl.); πλαγαὶ σιδάρου strokes of axe or sword, Pi. P. 4.246, O. 10(11).37; κλυδωνίου . . πληγαῖς A. Th. 796; στέρνων πλαγαί beating of breasts, S. El. 90 (anap.); π. τῶν ὀδόντων strokes from boars’ tusks, X. Cyn. 10.5; spearing of fish, Pl. Lg. 824a (pl.); of pig-sticking, οἱ κάπροι οἱ πρὸς τὴν π . . . ὠθούμενοι Id. Euthd. 294d: in sg., fight with clubs, Hdt. 2.63.
    • 3 stroke or impression on the ears or eyes, Pl. Ti. 67b, Plu. Frat. 2.490c, etc.; αἱ νοήσεις τύποι ἔσονται· εἰ δὲ τοῦτο, καὶ ἐπακτοὶ καὶ πληγαί Plot. 5.5.1.
    • 4 impact of bodies, atoms, etc., Archyt. 1, Epicur. Fr. 308, Placit. 1.4.2, Plot. 3.6.19.
    • 5 beat of the pulse, Gal. 9.464.
    • 6 metaph., blow, stroke of calamity, esp. in war, ἐν μιᾷ π. κατέφθαρται . . ὄλβος A. Pers. 251, cf. Hell.Oxy. 16.2; ἐν πληγαῖς ὄντες ibid.; πληγὴν ὑπήνεγκεν ἡ πόλις Arist. Pol. 1270a33; πληγῇ περιπεπτωκέναι Plb. 14.9.6; πληγαὶ βιότου A. Eu. 933 (anap.); π. Διός α heaven-sent plague, Id. Ag. 367 (lyr.), S. Aj. 137 (anap.); μὴ ʼκ θεοῦ π. τις ἥκει ib. 279; δμαθέντες πλαγαῖσι ποντίαισιν A. Pers. 908 (lyr.); of the ten plagues of Egypt, J. BJ 5.9.4.

πληγή, ἡ, Schlag, Hieb, Stoß, Wunde ; πληγὴ ἐκ χειρός, Ggstz von ἀκόντισμα, Plut. Timol. 4 ; Hom. πληγῆς ἀΐοντες, von den Pferden, dem Peitschenschlage folgend, Il. 11.532 ; θεοῦ πληγῇ δαμασθείς 16.816 ; καί σε πληγῇσιν ἱμάσσω, 15.17 ; πληγέων ἀδαήμων οὐδὲ βολάων, Od. 17.283 ; von den Schlägen des Blitzstrahls, Hes. Th. 857 ; πλαγαὶ σιδάρου, Pind. P. 4.246, beim Zimmern des Schiffes, vgl. Ol. 11.38 ; καματωδέων πλαγᾶν ἄκος, N. 3.17 ; διανταίαν λέγεις πλαγάν, Aesch. Spt. 876 ; στονόεσσα πλαγά, Pers. 1010, u. öfter von Schlägen des Unglücks, wie Soph. σὲ δʼ ὅταν Διὸς πληγὴ ἐπιβῇ, Aj. 137, vgl. 272 ; Eur. oft ; εἰ ἐτελεύτησεν ἐκ τῆς πληγῆς τοῦ τραύματος, Plat. Legg. IX.877b ; οἱ κάπροι οἱ πρὸς τὴν πληγὴν ὁμόσε ὠθούμενοι, Euthyd. 294d ; πληγαῖς δοῦναι, Rep. IX.574c ; πολλὰς πληγὰς μαστιγούσθω, Legg. XI.914b ; Folgde : περιπεσὼν βιαίοις, πληγαῖς, Pol. 3.116.9 ; Niederlage, τηλικαύτῃ πληγῇ περιπεπτωκότες, 14.9.6, vgl. 1.15.2 ; Plut. u. Sp.

πληγή

-ῆς, ἡ

[πληγ- as in πλήσσω.]

A blow or stroke : ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διός (i.e. his lightning) Il. 14.414. Cf. Il. 2.264, Il. 11.532, Il. 15.17, Il. 16.816 : ὑπὸ πληγῇσιν ἱμάσθλης Od. 13.82. Cf. Od. 4.244, Od. 17.283, Od. 18.54.

πληγή (πλήσσω): blow, stroke, from a stick, a whip, a thong, Il. 15.17, Od. 4.244; Διός, the lightning-stroke, Il. 14.414.

πληγή, Doric πλᾱγά, ἡ, πλήσσω

• • • 1a blow, stroke, Lat. plaga, Hom., etc.; πληγὴν πέπληγμαι καιρίαν Aesch.; in such phrases πληγήν or πληγάς is often omitted, πολλὰς τυπτόμενος Ar., etc.:—the person struck is said πληγὰς λαβεῖν Ar.; the striker πληγὰς δοῦναι, ἐμβάλλειν, ἐντείνειν τινί Xen.
    • 2a stroke by lightning, Hes.: a blow, stroke of calamity, Aesch.; πλ. θεοῦ a blow from heaven, Soph.