προκατέχω
προκατέχω, to hold or gain possession of beforehand
Could not find προκατεχομένων in Logeion dictionaries.
προκατεχομένων present middle-passive participle feminine genitive plural, present middle-passive participle masculine genitive plural, present middle-passive participle neuter genitive plural of προκατέχω
προκατ-έχω,
- hold or gain possession of beforehand, preoccupy, τὴν πόλιν Th. 4.105; τὸ ἄκρον X. HG 5.4.59; τὸν διάπλουν Plb. 1.61.1; τὰς παρόδους Plu. Nic. 26; διὰ τὸ προκατεσχῆσθαι φρουρᾷ [τὴν ἄκραν Plb. 8.31.1: simply, occupy, ὃν προκατεῖχε τόπον Ael. Tact. 25.7:—Med., hold down before oneself, προκατέσχετο χερσὶ καλύπτρην h.Cer. 197: metaph. in Pass., to be prejudiced, π. εὐνοίᾳ Plb. 8.31.3, 27.4.9, cf. 9.31.2; διαβολαῖς Phalar. Ep. 56.
- 2 Pass., to be predetermined, ὑφʼ ἑτέρας αἰτίας Diogenian.Epicur. 3.60.
- II intr., to be superior, ταῖς ἡλικίαις καὶ ταῖς δόξαις Plb. 27.15.7; ἀγέλης to be leaders of the herd, of bulls, Jul. Or. 6.200d.
προ·κατέχω (f. -καθέξω, ao. 2 -κατέσχον, etc.)
1 tr. occuper auparavant (une ville, une hauteur, etc.) acc. Thc. 4, 105 ; Xén. Hell. 5, 4, 59 ; Pol. 1, 51, 1, etc. ||
2 intr. occuper le premier rang, être supérieur : τινί, Pol. 27, 13, 7, en qqe ch. ||
Moy. tenir devant soi, acc. Hh. Cer. 197.
προκατέχω, (ἔχω), vorhalten ; med., προκατέσχετο χερσὶ καλύπτρην, H.h. Cer. 197, sie hielt vor sich den Schleier herunter ; vorher einnehmen, besetzt haben, προκατασχεῖν τὴν πόλιν, Thuc. 4.105 ; διὰ τὸ προκατεσχῆσθαι φρουρᾷ τὴν ἄκραν, Pol. 8.33.1. – Wie προέχω, den Vorzug haben, übertreffen, οἱ προκατέχοντες ταῖς ἡλικίαις καὶ ταῖς δόξαις, Pol. 27.13.7.
προκατέχω
fut. -καθέξω
- to hold or gain possession of beforehand, preoccupy, Thuc., Xen.:—Mid. to hold down before oneself, Hhymn.