προκέλευθος
προκέλευθος, conducting
προκέλευθος, ον,
- conducting, ἡμέρα dub.l. in Stratt. 36; ἐμεῖο Mosch. 2.151; χρεμέτισμα γάμου π. AP 5.244 (Maced.); λαμπάδες Epigr.Gr. 418.7 (Cyrene): abs., of persons, Nonn. D. 11.419.
προ·κέλευθος, ος, ον, qui précède, précurseur, Mosch. 2, 147 ; Anth. 5, 245.
προκέλευθος, vorläufig, τινός, Mosch. 2.147.
προκέλευθος
προ-κέλευθος, ον,
- conducting, τινος Mosch.