προκυλινδέομαι
προκυλινδέομαι, to roll at the feet of
Could not find προκυλινδούμενον in Logeion dictionaries.
προκυλινδούμενον present middle participle masculine accusative singular, present middle participle neuter accusative singular, present middle participle neuter nominative singular, present middle participle neuter vocative singular of προκυλινδέομαι
προκῠλινδ-έομαι, Pass.,
- roll before or at the feet of, prostrate oneself before another, τοῖς ἰκτίνοις Ar. Av. 501 (cf. Sch.), Luc. DDeor. 9[6].2 (v.l. -όμενον) ; τινος D. 19.338 (nisi leg. προκαλ-) ; τῶν θείων ἰχνῶν Wilcken Chr. 6.8 (v A.D.); π. ἡ πέρδιξ τοῦ θηρεύοντος Arist. HA 613b18 (προκυλίεσθαι ap. Antig. Mir. 39); cf. προκαλινδέομαι.
προ·κυλινδέομαι-οῦμαι [ῠ] se rouler ou se jeter aux pieds de, gén. Dém. 450, 2 ; Arstt. H.A. 9, 8, 3 ; dat. Ar. Av. 501.
προκυλινδέομαι
- Pass. to roll at the feet of another, Lat. provolvi ad genua alicujus, τινι Ar.; τινος Dem.