προκυλινδέομαι
προκυλινδέομαι, to roll at the feet of
προκῠλινδ-έομαι, Pass.,
- roll before or at the feet of, prostrate oneself before another, τοῖς ἰκτίνοις Ar. Av. 501 (cf. Sch.), Luc. DDeor. 9[6].2 (v.l. -όμενον) ; τινος D. 19.338 (nisi leg. προκαλ-) ; τῶν θείων ἰχνῶν Wilcken Chr. 6.8 (v A.D.); π. ἡ πέρδιξ τοῦ θηρεύοντος Arist. HA 613b18 (προκυλίεσθαι ap. Antig. Mir. 39); cf. προκαλινδέομαι.
προ·κυλινδέομαι-οῦμαι [ῠ] se rouler ou se jeter aux pieds de, gén. Dém. 450, 2 ; Arstt. H.A. 9, 8, 3 ; dat. Ar. Av. 501.
προκυλινδέομαι
- Pass. to roll at the feet of another, Lat. provolvi ad genua alicujus, τινι Ar.; τινος Dem.