προκύλισις
προκύλισις, prostration before
προκύλ-ῑσις [ῠ], εως, ἡ,
- prostration before another, π. καὶ προσκυνήσεις Pl. Lg. 887e (pl.), Iamb. Myst. 1.21 (pl.).
προκύλισις, εως (ἡ) [ῠῑσ] action de se rouler aux genoux de qqn, supplication, Plat. Leg. 887e.
Étym. προκυλίνδομαι.
προκύλισις, ἡ, fußfälliges Flehen, im plur., καὶ προσκυνήσεις, Plat. Legg. X.887e.