προπείθω
προπείθω, to persuade beforehand
Could not find προπεπεισμένου in Logeion dictionaries.
προπεπεισμένου perfect middle-passive participle masculine genitive singular, perfect middle-passive participle neuter genitive singular of προπείθω
προπείθω, in Pass.,
- to be persuaded beforehand, Nausiph. 2, Luc. Alex. 17.
προ·πείθω, persuader d’avance ou auparavant, Luc. Alex. 17.
προπείθω, vorher überreden, überzeugen, προπεπεισμένος Luc. Alex. 17.
προπείθω
- to persuade beforehand, Luc.