προσηλόω
προσηλόω, to nail, pin
Could not find προσηλώσας in Logeion dictionaries.
προσηλώσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of προσηλόω
προσηλόω,
- nail, rivet, fix to, [Ἰξίονα] τῷ τροχῷ E. ap. Plu. Aud.poet. 2.19e; σταυρῷ τινα J. BJ 2.14.9, cf. Luc. Prom. 2; ἐν δέλτῳ γεγραμμένα π. IG 12(2).35b19 (Mytilene): metaph., ψυχὴν πρὸς τὸ σῶμα Pl. Phd. 83d, cf. Iamb. Myst. 2.6: c. acc. pers., crucify, Plu. Apophth.reg. 2.206a:—Pass., to be fastened by nails, IG 2(2).1640.7, 14.759; of persons, = προσπασσαλεύω, D. 21.105; τοῖς ζυγοῖς τῶν πλοίων προσηλωμένοι τοὺς τραχήλους LXX 3 Ma. 4.9: metaph., Herod.Med. ap. Orib. Fr. 106; of the soul, π. φθαρτικαῖς ὕλαις Ph. 1.237; προσηλωθέντα, εἰ χρὴ φάναι, τῷ θεῷ Porph. Abst. 1.57.
- II nail up, τὰ παρασκήνια D. 21.17:—Pass., τὸ ἐργαστήριον σανιδίοις προσηλοῦσθαι to be boarded up, SIG 799.26 (Cyzicus, i A.D.).
προσ·ηλόω-ῶ :
1 fixer avec des clous, clouer : τί τινι, DS. 4, 29 ; 4, 47 ; Plut. M. 426b ; Luc. Prom. 2, clouer une ch. à une autre ; particul. attacher ou clouer à une planche, Dém. 549, 1 ; ou crucifier, Phil. 1, 231, 687, etc. ; Plut. M. 206a ||
2 fig. clouer à, attacher à, avec πρός et l’acc. Plat. Phæd. 83d ; Plut. M. 718d.
προσηλόω, annageln, übertr., woran befestigen, τὶ πρός τι, Plat. Phaed. 83d ; Καυκάσῳ προσηλωμένος, Luc. D.D. 1.1, Prom. 2 ; – vernageln, Dem. 21.17.
Strong 4338
**
to nail to: c. acc. et dat., fig., Col 2:14.†
προσηλόω
fut. ώσω
- Ito nail, pin, or fix to, τί τινι, τι πρός τι Plat.
- IIto nail up, τὰ παρασκήνια Dem.:—Pass. to be nailed to a plank, Dem.