πρόσθα
πρόσθα, before
πρόσθα, v. πρόσθεν.
πρόσθα, adv., äol. statt πρόσθε, Apoll.Dysc. adv. p. 563.
πρόσθα
- 1before πρόσθα μὲν ἲς Ἀχελωίου τὸν ἀοιδότατον Μέλανός τε ῥοαὶ τρέφον κάλαμον (forma apud Pindarum inusitata; haud scio an πρόσθε sit scribendum, Turyn) fr. 70. 1.