προσημαντικός
προσημαντικός, presignifying
προσημ-αντικός, ή, όν,
- presignifying, τινος D.S. 4.6, Ath. 11.490a.
προσημαντικός, ή, όν, qui annonce d’avance, qui présage, gén. DS. 4, 6 ; Ath. 490a.
Étym. προσημαίνω.
προσημαντικός, ή, όν, vorher bezeichnend, anzeigend ; DS ; αἱ τῆς τῶν καρπῶν γενέσεως καὶ τελειώσεως προσημαντικαὶ Πλειάδες, Ath. XI.490a.