πρόσημαι
πρόσημαι, to be seated upon
πρόσημαι,
- to be seated at or close to, c. dat., δώμασιν προσήμεναι A. Ag. 1191; νερτέρᾳ π. κώπῃ ib. 1617; βωμοῖσι S. OT 15: rarely c. acc., καρδίαν προσήμενος A. Ag. 834: generally, to be or lie near, νᾶσοι . . τᾷδε γᾷ προσήμεναι Id. Pers. 881 (lyr.).
- II besiege, πύργοισι E. Rh. 390.
πρόσ·ημαι (seul. prés.)
I être assis près de, dat. Eschl. Ag. 1191, etc. ; Soph. O.R. 15, etc. ; p. suite :
1 être situé près de, être voisin de, Eschl. Pers. 880 ||
2 s’établir près de, assiéger, dat. Eur. Rhes. 390 ||
II avec mouv. se fixer dans, s’enfoncer dans, acc. Eschl. Ag. 834.
Étym. π. ἧμαι.
πρόσημαι, (ἧμαι), dabei, dagegen sitzen, νερτέρᾳ προσήμενος κώπῃ, Aesch. Ag. 1600 ; προσήμεθα βωμοῖσι, Soph. O.R. 15 ; liegen, benachbart sein, νᾶσοι τᾷδε γᾷ προσήμεναι, Aesch. Pers. 857 ; selten c. acc., ἰὸς καρδίαν προσήμενος, Ag. 808 ; belagern, obsidere, c. dat., χαίρω σε προσήμενον πύργοισιν ἐχθρῶν, Eur. Rhes. 390.
πρόσημαι
properly perf. of προσέζομαι
- Ito be seated upon or close to, c. dat., Aesch., Soph.; rarely c. acc., καρδίαν προσήμενος Aesch.:—generally, to be or lie near, νᾶσοι τᾷδε γᾷ προσήμεναι Aesch.
- IIto besiege, Lat. obsidere, Eur.