προσήλυτος
προσήλυτος, a new arrival, stranger, convert
προσήλυτ-ος, ον,
- one that has arrived at a place, stranger, sojourner, τῷ προσελθόντι προσηλύτῳ LXX Ex. 12.49, al.
- II one who has come over to Judaism, convert, proselyte, Ph. 2.219, Ev.Matt. 23.15, Act.Ap. 2.10.
προσήλυτος, ος, ον [ῠ]
1 étranger établi dans un pays, Spt. Ex. 12, 49 ||
2 fig. prosélyte, nouveau converti, NT. Matth. 23, 15 ; Ap. 2, 10.
Étym. προσελεύσομαι.
προσήλυτος, hinzugekommen, daher Ankömmling, Fremdling, Schol. Ap.Rh. 1.334 ; in der Sprache des NT ein vom Heidentum zum Judentum Bekehrter ; daher unser Proselyt.
προσήλυτος
προσήλῠτος, ον,
προσελήλυθα
- one that has arrived at a place, a sojourner, Lat. advena: one who has come over to Judaism, a convert, proselyte, NTest.