προφθάνω

προφθάνω [ᾰ],

• outrun, anticipate, c. acc., προφθάσασα καρδία γλῶσσαν A. Ag. 1028 (lyr.); ἐγὼ . . σε προφθάσας λέγω . . Pl. R. 500a, cf. PCair.Zen. 520.2 (iii B.C.): c. part., προὔφθης με παρακύψασα Ar. Ec. 884, cf. Th. 7.73, LXX 1 Ki. 20.25, al.: c. gen., προέφθασα τοῦ φυγεῖν ib. Jn. 4.2, cf. 1 Ma. 10.4.
• • • 2 abs., to be beforehand, στόματι E. Ph. 1385, Theo Sm. p.160 H.: aor. Med., προφθάμενος A.R. 4.913.

προφθάνω, (φθάνω), Einem zuvorkommen ; προφθάσασα καρδία γλῶσσαν ἂν τάδʼ ἐξέχει, Aesch. Ag. 1028 ; προφθῆναι θέλων, Eur. Phoen. 1394 ; προὔφθης με παρακύψασα, Ar. Eccl. 884 ; Thuc. 3.69 ; ἐγώ σε προφθάσας λέγω, Plat. Rep. VI.500a ; προφθάσας αὐτὸν ἔφη, Ath. III.109b, u. a.Sp.

προφθάνω fut. -φθάσω fut. -φθήσομαι aor1 -έφθασα aor2 προὔφθην

• • • 1to outrun, anticipate, c. acc., Aesch., Plat.
    • 2absol. to be beforehand, Eur.