πυρώδης
πυρώδης, cereal
πυρώδης2, like fire, fiery
Could not find πυρωδέστατον in Logeion dictionaries.
πυρωδέστατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of πυρώδης2
πῡρώδης, ες,
- cereal, καρποί Str. 2.2.3.
πῠρώδης, ες,
- = πυροειδής, like fire, fiery, ὄμματα Emp. ap. Arist. GA 779b15; Διὸς ἀστεροπαί Ar. Av. 1746 (anap.); μαρμαρυγαί Pl. Criti. 116c; ἀρχὴ π. Arist. Mete. 344a17; ἀναθυμίασις ξηρὰ καὶ π. ib. 372b33; στεφάνη Parm. ap. Placit. 2.7.1; χωρίον Ph. 1.39: Sup., -εστάτη αὐγή J. BJ 5.5.6; τὸ π. fiery or hot substance, Parm. l.c., Arist. MA 703a24, Plu. Aud.poet. 2.19f, etc.: metaph., π. λόγος Ph. 1.144; τὸ π. fiery nature, of Achilles, Ath. 14.624a. Adv. -δῶς v.l. for πυροειδῶς in Diog.Apoll. ap. Placit. 2.13.9: neut. as Adv., πυρῶδες ὑποβλέπειν Poll. 5.79.
- II flamelike, bright, Arist. Mete. 342b8, de An. 419a3; ἐρύθημα Plu. Demetr. 38.
- III Medic., inflamed, betokening inflammation, ἕλκος Hp. Fract. 25 (v.l. πυρετῶδες): metaph., ἔνθερμος ἡ ψυχὴ γενομένη καὶ π. Plu. Def.orac. 2.432e.
πυρώδης, ης, ες [ῠ]
1 brûlant, ardent, Ar. Av. 1746 ; Plat. Criti. 116c ; Plut. Tim. 28 ; Arstt. Meteor. 1, 7, 4, etc. ; τὸ πυρῶδες, substance de feu, Arstt. Mot. an. 10, 4 ; fig. nature ardente, Ath. 624a ||
2 d’un rouge de feu, Arstt. Meteor. 1, 5, 2 ||
3 t. de méd. accompagné d’inflammation, Hpc. Fract. 767 Littré (vulg. πυρετῶδες).
Étym. πῦρ, -ωδης.
1. op vuur gelijkend:
2. vurig:
3. geneesk. ontstoken.
πυρώδης, ες, = πυροειδής ; ἀστεροπή, Ar. Av. 1742, wie Plut. Timol. 28 ; μαρμαρυγαὶ πυρώδεις, Plat. Critia. 116c.
πυρώδης
πῠρ-ώδης, ες
εἶδος
- like fire, fiery, Ar., etc.