πυρσός

πυρσός (A), ὁ, heterocl. pl. πυρσά E. Rh. 97: (πῦρ, πυρρός):—

• firebrand, torch, Il. 18.211 (pl.), E. Ph. 1377, etc.: pl., fires, λίθος μήτηρ πυρσῶν AP 6.28 (Jul.Aegypt.); ἠελίοιο Opp. H. 4.353; of lightning, Orac. ap. Eus. PE 6.3: metaph., ἅψαι πυρσὸν ὕμνων Pi. I. 4(3).43, cf. AP 5 Praef.; πυρσὸν ἄναπτε κακῶν IG 12(5).229.14 (Paros): pl., of the fires of love, Theoc. 23.7, AP 12.17.
• • II beacon or signal-fire ( = Att. φρυκτός), Hdt. 7.183, 9.3, Aen.Tact. 6.7, Plb. 10.44.10, etc.: metaph., πυρσὸν ὣς Ἕλλᾱσι φαίνων B. 12.82.
  • • 2 pl. πυρσά, watch-fires, E. Rh. 97, cf. 43 (lyr.).

πυρσός (B), ή, όν, v. πυρρός.

2. πυρσός -ή -όν poët. voor πυρρός.

πυρσός ¹, ὁ, Feuerbrand, Fackel ; πυρσοί τε φλεγέθουσιν ἐπήτριμοι, Il. 18.211 ; Pind. übertr., κεῖνον ἅψαι πυρσὸν ὕμνων, I. 3.61 ; Eur. El. 587, der auch den plur. τὰ πυρσά bildet, Rhes. 97. Bes. ein in der Nacht von ausgestellten Wächtern durch Fackeln gegebenes Signal, Feuerzeichen (vgl. S.Emp. adv.log. 2.193), Her. 7.182, 9.3 ; διασαφεῖν διὰ τῶν πυρσῶν, Pol. 9.42.7 ; πυρσὸν ἆραι, ἀντᾶραι, 10.44.10 ; ἐν θαλάττῃ φερόμενος εἰς πυρσὸν ἀποβλέπω, Luc. Nigr. 7. – Uebh. Feuer, λίθος πυρσῶν μήτηρ, Iul. Aeg. 6 (VI.28); πυρσὸν ἀνάπτειν, Mar. 1 (Plan. 201); auch übertr. von der Liebe, πυρσοὶ ἄρσενες, Ep.adesp. 3 (XII.17); κρύφιοι, Iren. 3 (V.251); ἔρωτος, Strat. 24 (XII.182).

πυρσός ², dor. statt πυρρός, Mosch. 2.70 ; auch zuweilen bei attischen Dichtern, wie Eur. Phoen. 32.

πυρσός

-οῦ, ὁ

[πῦρ.]

A beacon-fire or signal-fire : πυρσοὶ φλεγέθουσιν Il. 18.211.

πυρσός

• 1torch προφρόνων Μοισᾶν τύχοιμεν, κεῖνον ἅψαι πυρσὸν ὕμνων καὶ Μελίσσῳ I. 4.43 ἱππεύει πυρσῷ κατάκομος λάμποντι (sc. Ἥλιος) ?fr. 356.

πυρσός (πῦρ): torch, beacon, signallight, pl., Il. 18.211†.

πυρσός, οῦ, ὁ, πῦρ

• • Ia firebrand, torch, Il., Eur.:—in pl. fires, Anth.:—metaph., πυρσὸς ὕμνων Pind.; pl. the fires of love, Theocr.
  • IIa beacon or signal-fire, bale-fire, Hdt.
  • • 2pl. πύρσα, watch-fires, Eur.